Third year HS ako nung una akong nagka boyfrined. Ang lame ko diba? Putangina ba? At dahil thrid year na nga ako nun, halos lahat nang mga kaibigan ko nagkaka lovelife na. Ang malala pa sa iba, sa school pa ang kanilang mga chorva. Edi ang saklap. Napagiiwanan na ang lola mo. Ang mga puta ang saya saya na tapos ako, nada. Kaloka. Waley na waley ang byuti!
Hindi naman sa walang nanliligaw. May mga manliligaw ako no. Ako pa. (Whut) Kaso ang magulang ko kasi ay napaka higpit at grabeng walang tiwala sa akin. Yung tipong ang cellphone ko ay kukunin kapag gabi. Huhu. Kaya nagipon pa tuloy ako noon para makabili nang sarili kong selepono. Ang galing ko e.
Ayun na nga ang aking first boyfriend. Mas matanda sya sakin nang apat na taon. Matured ba. Pero hindi mature na bastos. Uhm, matured na okay lang. Ayun. Crush ko kasi sya. Tapos ayun. Tapos nung mga unang month, sobrang head over heels ako sa kanya. Dahil siguro sa sya ang una kong boyfriend. Tapos halos ako lagi nagtetext, pinupuntahan ko sya, nireregaluhan kapag may okasyon. Kalokang effort! Tapos sya, binabalewala nya ako.
Hindi ko tuloy alam kung na inlove talaga ako sa kanya o dahil lang sa idea nang boyfriend, kaya ako na inlove sa kanya. Masyado yata kasi akong nagmadali para maramdaman ang love. Kaya ngayon parang iwas na ang pagibig sa akin.
Lahat siguro nang nangyayari ngayon ay dahil na rin sa first boyfried ko. Siguro kung hindi nangyari ang mga yon noon, hindi ako ganito ngayon, ibang tao siguro ako ngayon.
Bale, hindi ako masaya sa first boyfriend ko. Hindi katulad nang iba, hindi memorable ang akin, hindi pang diary, hindi pang MMK, hindi yung mga tipong may hihintayin kita effect, hindi yung sya pa din ang mahal ko, at lalong hindi yung walang tatalo sa first love (at alam kong hindi sya ang first love ko, at least.) walang kwenta yung first boyfriend story ko. Walang butterflies. Walang violins. Walang kiliti. Walang electricity na nararamdaman. Walang pagtigil nang mundo kapag magkasama. Wala halos kilig moments. Walang pag ibig na namagitan.
Nakakapang hinayang. Marunong pa sana ako magmahal ngayon.
Natuto na ba ako?
No comments:
Post a Comment