Ang hirap kapag hindi ka maintindihan nung mga kaibigan mo. Kung sino pa yung mga unang taong inaasahan mong makakaintindi sa’yo, sila pa yung mga unang taong pinaguusapan ka kapag nakatalikod ka. Naiintindihan ko na mahirap talagang sabihin sa isang tao ang mali sa kanya nang harap harapan. Ngunit kahit ganon, matuto nalang sana tayong rumespeto at huwag pagusapan ang taong ito kapag nakatalikod siya. Tapos kapag kasama niyo siya, parang walang nangyare. Anyare? Kala ko ba magkaibigan kayo? Anyare?
Ang hirap din naman kapag may mga kaibigan kang feeling superior sa’yo. And I’m like, “Ano ka? Boss ko?” Tangina kung kaya mo naman, edi gawin mo. Hindi porket kaibigan kita, gaganyan ka sakin. Hindi porket may utang na loob ako sa’yo, ang kapal nang mukha mo magutos. Feeling ko, mali yan.
Ang tunay na kaibigan, kaya magbigay kahit hindi napapalitan. Ang tunay na kaibigan, hindi nanunumbat, ang tunay na kaibigan, kaya umintindi. So alam mo na kung ano ka.
No comments:
Post a Comment