First time kong makita ang pangalan ko sa dyaryo. Oh noes, hindi po ako ang biktima o ang salarin. Ako po ang bagong editor-in-chief nang dyaryong yan! Chos! Ako po ay isang hamak na intern sa Peoples Journal (Yuck tabloid, cheaaaap) I know right.

Ang cheap ko. Ahuhuhu. I wanna die. Chos. Ikaw kaya sa kinalalagyan ko (Yoko, ganda buhay ko e), ikaw kaya maghanap nang OJT para sakin! (Sa Manila Times nako sa May no. Che) Mahirap kaya.

Ang hirap nung simula ka palang magaral, sa broadsheet mo na gusto mag OJT pero nung nandun ka na, wala ka nalang magagawa kundi mag *sigh* Huhu Iz zo sad! Mahirap kasi talaga e. Lalo na't may mga tao talagang mas magagaling sayo. Ako pa naman, ang weak ko pa naman sa impromptu(walang konek)

Basta, yun lang, masaya lang ako makita ang pangalan ko sa printed paper, it made me proud. Para bang ang angas ko na tuloy. Alam kong walang wala lang 'to, pero balita ko blog ko to e. Wag kayo mag reklamo. Haha! K bye. Share lang, walang bayad e. Yabang mo a.

Ang pagibig daw, parang soup... sabi ko

Habang hinihigop ko itong cream of corn soup, hindi ko maiwasang ikumpara (dahil pinilit ko ikumpara) ito sa pagibig.

Pagibig, tuald nitong soup na ito, ang sarap sarap kapag mainit. Nandyun yung lagi kayo magkatext, magkasama, magkausap, magkachat, magka live in pa kung minsan. Lalo na sa una diba? Lahat ng init nandyan na. Pati na din ang inti tuwaing summer (ay sobra).

Katulad din ng soup, minsan madami kaya matagal maubos. Minsan masyado mo syang mahal kaya tumatagal. Diba ganun naman minsan tayo kapag gustong gusto natin yung kinakain natin, pinapatagal natin.

Samantalang yung iba naman, kapag gustong gusto nila ang bilis ubusin. Parang yung mga relasyon na mabilis mag end. Kapag may napatunayan ka na, mabilis na mawala ang amor. Depende sa tao, kung gusto niya pang matagalan or pang madalian. Depende sa kumakain, kung gutom o diet.

Katulad din nang soup, hindi na masarap kapag malamig. Kapag feeling mo nanlalamig na sayo yung partner mo, magiinit ka pa ba? Di na uy, kaya mo nga kakainin yun dahil mainit diba. E hindi na, edi game over, ayawan na. Kapag may nanlalamig talaga sa isang relasyon asahan mong may isa nang bibitaw pwera nalang kung malamig na nga, ipagpipilitan pa. Malamig na nga ang soup, kakainin pa. “Okay lang, mapagtyatyagaan pa” Kalokang martir si atey/koya.

At minsan kapag hindi maubos ang soup, itatabi nalang muna tapos ipapainit nalang mamaya. May mga tao naman talagang pinaghihintay pa (AT MGA TANGA AT KALAHATI, NAGHIHINTAY NAMAN!) Ay pagibig nga naman o. Kakayanin ang lahat wag lang maging single e. Nakakaloka.

Minsan naman, ayaw na pala nang soup, edi itatapon nalang. SO ganun nalang kadali yun? Ang soup na walang kamuwang muwang samundo, itatapon mo lang. Yung soup na nananahimik sa supermarket tapos dumating ka, binili ito at niluto tapos dahil ayaw mona, itatapon na? Tangina, nanahimik siya dun o. Kaloka, kung dimo kayang kainin ng tama, wag nang bilhin! Sayang o. Baka may bibili pang iba diyan na ia absorb ang sarap niya. Huhu.

At katulad nang soup, madalas sa pagibig, unti unting nababawasan, lumalamig, itinatabi, itinatapon, binabalewala, nauubos.

Plastik nga e

Sa sobrang dami nang taong plastic ngayon, kailangan na yata sunugin-hindi ang Ozone layer or kung ano mang layer kundi ang lugar na kinatatayuan mo. Ahihi. Sa sobrang plastic mo, gusto nkitang ipalapa nang buhay sa buwaya. Pero dahil hindi ko kaya yun, iba block nalang kita sa facebook.

Ang palstik ko din. Korek! ‘Di ko kasi kayang deretsuhin ka at sabihing putangina mo. So i’ll do it in a *ang-weak-ko-way* Baka kasi kapag sabihin kong ang plastik mo umiyak kapa at idelete moko sa facebook. Edi iba block nalang kita diba. Edi ang tahimik na ng plastik na buhay mo. Ahihi.

This entry goes to no one in particular. Feel ko lang mag rant. Okay lang naman siguro diba? Subukan mo huminde kakalbuhin kita. Hihi!

So back to the main event, topic pala, alam kong napakahirap makipag plastikan sa isang tao. Pero dahil magaling ka katulad ko, madali na yan! Ang pakikipag plastikan ay kinakailangan nang isang taong cute katulad ko. Choz! Ang pakikipagplastikan ay natural na. Aba sabihin mong hindi ka pa nagiging plastik isasako kita.

Andyan yung pagkakataong nambabakstab ka, yung kung ano ano ang sinasabi mo habang nakatalikod siya(hindi literal, wag bobo) tapos super friends kayo kapag magkasama, yung basta! Alam mo na yan, malaki ka na diba. Plastik ka na nga e. Hihi

So feeling ko, ikaw, oo ikaw na reader ka, plastik ka e. Ahahaha! SO ikaw na plastik katulad ko, alam mong masama yan. Lam mu yan! Pero alam ko na hindi mo kayang pigilan yan. So ipagpatuloy mo lang yan. Tapos mag confess ka nalang sa pari at lagi ka magdasal kay papa God dahil sa ka-plastikan mo. So, tara at sabay sabay tayong magplastikan guys.

Ba't nga ba ganon ang lalake

Bakit nga ba ganon ang mga lalake ano? Ay nakakaloka. Kung iisipin mo kung bakit sila ganun, mawiwindang ka nalang talaga e.

Andyan ba naman kasi yung liligawan ka, tapos kapag hindi agad sasagutin magagalit, kesyo pinapaasa daw sila, kesyo pakipot pa daw ang mga babae. Aba kapag sasagutin mo naman agad, ikaw pa ang easy to get. Kaloka.

Habang nanliligaw andyan yung magbibigay sila ng chocolates, flowers, loloadan ka, sundo at hatid ka, taga bitbit pa. Tapos kapag kasama naman ang mga kaibigan, magrereklamo. Kesyo kinakawawa lang daw sila, ginagawang alila. Babae pa lumabas na mali e role naman talaga nila yun.

Mga lalakeng yan talaga o. May iba namang kantot lang pala ang puntirya. Kaloka. Chumi cheesy words ever pa, gusto lang pala maka goal. Aba aba!

Tapos yung iba kapag iinom ang girlfriend o gigimik, magagalit, hindi papayagan. Samantalang siya pwede? Talk about being unfair.

Edi kayo na kunwari ano? Bilang babaeng mapapamahal, ibibigay mo lahat ng gusto niya, ang pagibig na tapat kasehodang lahat lahat. Tapos sa huli ikaw pa ang iiwan. Kesyo hindi daw nila kailangan ng nanay, girlfriend daw ang kailangan nila. Kesyo kailangan daw nila ng space. Kesyo nakakasakal na. Ano ba talaga koya.

Kapag hindi ginugusto, liligawan ka at pipiliting gustuhin sila. Tapos kapag gusto mo na sila, ikaw naman ang iiwan sa ere. Kaloka kuya. Paano naman kami nyan.

Parang bula-biglang mawawala

May mga tao talaga minsan na parang bula ano? Yung bigla nalang mawawala. Katulad ng bula, wala silang damdamin, wala silang pakialam sayo. Kaya siguro ganun ganun nalang kung mangiwan ng tao.

May mga tao talagang may lahi e. May lahing paasa. Yung tipong lahat nang mga nangyayari sa inyong dalawa ay masyadong masaya. Parang masyadong nakakatuwa na hindi na yata tama. Masyado ka nyang pinapakilig. Tapos magtatanong ka. Ay mali, gusto mo pala tanungin pero hindi mo kaya.

Gusto mong tanungin kung anong meron kayo. Exclusively flirting? Or pang everyone sya. Kaso hindi mo matanong kasi wala kang K “Kapal ng mukha” at baka sadyang K “Kerengkeng lang talaga sya”. Sa pagiisip niyan, ayaw mo nalang din talaga mag tanong kaya mag se settle ka nalang sa kung anong meron kayo.

Mag se settle ka nalang kasi feeling mo “E nagpaparamdam naman siya e” E malay mo nagpaparamdam pala siya sa lahat. Malay mo multo pala siya all this time. Chos. Malay mo hindi lang siya sayo ganyan, pero syempre hindi mo iisipin yun kasi nga bet mo siya e. Kaya ang iisipin mo “Keber! Basta gusto niya ako”

So ikaw si tanga, aasa. Tapos biglang hindi mo alam kung anong nangyari, parang nag CR ka lang saglit, namatay na yung bida, naligaw ka na. Umasa ka e. Tapos biglang mawawala.

Yung spark na nandun dati, naging abo nalang. Yung taong nagpapaasa sayo at inaasahan mo dati, katulad nang bula, bigla nalang nawala.

Tamang oras, tamang tao, tama lahat

May mga taong naka laan naman daw talaga para sa atin di’ba. Lahat daw tayo may soulmates. Lahat daw tayo nilaanan nang lovelife. Yung iba nakita na nila, yung iba hindi nila sineryoso, yung iba nililigawan na, yung iba ayaw sagutina ang manliligaw, yung iba kababata lang. Basta andyan lahat nang tipo nang kahit anong maisip mo. Basta lahat meron.

Yung iba naghahanap pa lang. Pwedeng ang taong nakalaan sayo ay nakakalat lang. Malay mo pulubi pala siya at hindi mo siya nabigyan ng pera. Malay mo makakasakay mo siya sa bus pauwi sa probinsya. Malay mo ma I stuck kayo sa elevator. Malay mo may mutual friends kayo.

Ngunit kahit alam mo na may mga ganitong posibilidad, tadhana padin talaga ang magdadala sa inyo sa isa’tisa. Paano pala kung hindi siya pulubi pero ‘di pa din kayo nagtagpo? Paano pala kung imbis na mag bus ka pauwi, nag barko ka pala. Paano pala kung sa isang nagbukas na elevator sya sumakay?

Lahat naman talaga yata nakadepende sa tamang pagkakataon. Kung may minamahal ka na ngayon siguro planado yan at depende talaga sa mga nangyari. Malay mo nadapa ka nung bigla siyang dumaan? Edi hindi sana kayo nagkita. E hindi ka nadapa, edi nagkita kayo! Base lang talaga yata ang lahat sa tamang pagkakataon, kasama ang tamang tao.

Paghihintay

Ano nga naman ba ang maghintay? Para saan nga naman ba ang oras na masasayang kung sa huli naman yung mararamdaman mong saya ay walang katumbas.

Naisip ko na ito yung mali sa akin, sa mga nauna kong mga nakarelasyon. Masyado akong nagmamadali. Kapag may dinadatin na okay grab agad dahil iisipin ko “e dun din naman pupunta yan e”. At naisip ko ngayon, mali ako. Na masyado lang ako naging excited sa mga bagay bagay.

Excited sa first boyfriend. Excited sa second boyfriend. Excited sagutin ang crush ko na niligawan ako. At kung ano ano pang mga bagay na minadali ko. Oo nga at nakukuha ko sila agad. Ang dali makamit nung kasiyahang yun. Pero ang dali mawala.

Minsan may mga bagay talaga na mas maganda kung inaantay. Halimbawa nalang sa pagtimpla ng kape. Gustong gusto mo na magkape. Pwede namang magkape nang hindi mainitin ang gagamitin mong tubig diba? Pero magpapainit ka at hihintayin mo ito. Para swak. Para sapat. Para sakto.

Lahat naman siguro nang bagay na hinihintay ay rewarding sa dulo. Time is nothing, ika nga. So sa lahat nang mga naghihintay dyan, katulad ko, hintay hintay lang tayo. Kape lang muna katumbas nito. :)

Mas mahalin ang sarili.

Sa isang relasyon, dapat mas mahal mo yung sarili mo. Oo nga’t mas maganda kung mahal na mahal mo yung partner mo, yung ibibigay mo lahat para wala na siyang hanapin pa, yung gagawin mo lahat ng gusto niya para wala na siyang maisumbat, para hindi ka niya iwan.

Pero minsan sa sobrang pagmamahal natin sa isang tao, nakakasakal na. Oo nga at ibinibigay mo lahat sa kanya. Oo nga at wala kang pagkukulang sa kanya. Ang tanong: masaya ba siya? Siguro ikaw masaya ka na ipakita kung gaano siya kaswerte sayo. Pero naisip mo na ba kung masaya pa ba siya?

Mamaya niyan hindi ka na pala niyan mahal at naghahanap na nang iba, nagloloko na pala dahil alam niya, sigurado siya na nandyan ka, na mahal na mahal mo siya at hindi mo siya kayang iwan. Kampante siya na hindi ka mawawala, na hindi mo kayang umalis sa tabi niya kahit pa may kasalanan siya dahil nga mahal na mahal mo siya.

Ang mangyayari, wala na siyang pakialam sayo dahil nga mahal mo siya e. Gagawin mo lahat para sa kanya. Ang ending: masasaktan ka, maiisip mo kung gano ka katanga, gusto mo siyang iwan pero hindi mo kaya, gusto mo siyang murahin, awayin pero natatakot ka dahil baka ikaw pa ang iwan.

Nababaliktad ang sitwasyon. Imbis na siya ang humingi ng tawad, ikaw pa ang natatakot na iwanan niya. Ikaw na nga ang nasaktan, ikaw pa nahihirapan. Bute kamo sila masaya sa buhay nila. E pano nga naman ikaw? Ikaw na mas nagmahal, nagbigay ng lahat lahat, minahal siya ng buong tapat? Wala lang? Iiwan lang ng basta basta?

Bat ganito ang kinahantungan ng pagmamahal mo? Dahil masyado mong ibinigay ang lahat lahat mo sa kanya. Buong puso. Buong buo. Dapat mas mahal mo ang sarili mo. Para kapag iniwan ka, hindi masakit. Para kapag sinaktan ka, kaya mong bumitaw. Hindi yung nakatali ka na dahil parang siya na ang bumubuo sayo. At sasabihin mong “Hindi ko kayang mabuhay ng wala ka”

E sinong mali? E sinong tanga? Sabihin na nating dapat buong pagmamahal talaga ang ibinibigay kapag nasa isang relasyon. Pero sa isang relasyon alam nating may nasasaktan at nasasaktan. Friend, hindi masamang umiwas sa pagiyak alam mo ba yun? Hindi masamang isipin ang sarili. Mahalin mo naman sarili mo. Wag namang martir o. Mas mahalin mo sarili mo kung ako sayo.

Ako lang naman

Ako yung tipo nang taong, laging nandiyan para sa’yo, handang makinig, kapag may problema ka, isang tawag mo lang nandyan na ako. Kapag kelangan nng kainuman, basta sagot mo, gorah na. Yung kapag lasing ka, aalagaan kita. Yung kapag naiinis ka sakin, iintindihin kita. Yung kapag kailangan mo ng tagapakinig, papakinggan kita.

Ako yung tipo nang taong, hindi napapakinggan. Yung tipo nang taong hanggang blog lang. Yung tipo nang taong “Si claire lang naman yan”.

Wala lang, sinabi ko lang. Okay lang, ganun naman talaga.

Sadyang napaka iksi nga naman ng buhay.

Kung iisipin, ang dami nang kumakalat na keme namag e end of the world na. Bilang ang dami na ngang nagaganap na nagpapahiwatig na malapit na daw ang paghuhukom, gusto ko na nga din maniwala.

Nakaka alarma. Para bang gusto mo na gawin lahat. “Tangina ayokong mamatay na virgin” Mga ganyang bagay. Mga bagay na gusto mong gawin bago ka mamatay.

E pano kapag yung kapalaran mo ay hindi na pala aabot nang end of the world? Ang nangyaring insidente kay AJ Perez ay sadyang nagbigay sa aking nang reyalisasyon na “Putangina ang iksi ng buhay” Na sa isang iglap, mawawala lahat. Hindi nakapag paalam nang ayos, hindi mo nasabi ang mga gusto mong sabihin.

Totoo ngang kapag oras mo na, oras mo na talaga. Kahit anong ingat ang gawin mo, ganun talaga. Napaka ikli nang buhay, mag inaso hanggang kaya, magmura nang wagas, magmahal nang sobra dahil baka bukas makalawa, di ka na pala nahinga.