Labo ko e

Parang feeling ko, sobrang kulang nang pagkatao ko, na willing ko na i try lahat para lang malaman kung ano bang problema sa sarili ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko, ang hirap na wala kang ibang taong napagsasabihan ng nararamdaman mo kasi pakiramdam ko walang makakaintindi sa akin.

Na I am not doing these things I do for the sake of being cool, of being strong, or of being a rebel. Im doing this because I do not know what else I could do. Naaawa ako sa sarili o dahil wala akong mapagsabihan ng mga gusto kong sabihin.

Yun din siguro ang dahilan aya feel na feel ko minsan mag blog, dahil sasabog na ang utak ko kapag wala akong pinagsabihan ng mga nararamdaman ko.

I am super incomplete and super lost and I don't know what to do but I am not seeking for help. Ang labo diba? Ang labo ko. Nakakainis.