Ang gaan ng loob ko ngayon dahil sa wakas nakausap ko na ang mga kaibigan ko tungkol sa aking bisyo. Sinabi nilang tanggap nila ako at hindi yun magbabago.
Sinabi din nila na alam naman daw nila yun at hindi lang nila ako makausap tungkol dun dahil baka nga maging awkward. Nakahinga na ako ng maluwang dahil sa wakas nasabi ko na ang nararamdaman ko at nandyan padin sila para suportahan ako.
Mahal na mahal ko sila. Kahit noong pakiramdam ko hindi nila ako tanggap, mahal na mahal ko sila kahit minsan unconsciously or consciously nasasaktan nila ako. At least ngayon naamin ko na at naiintindihan pa din nila ako. And I am, for now happy with that. :)
No comments:
Post a Comment