Share. Nalasing ako nung June6. Tapos eksakto pagkahiga ko sa kama, nagtext si ex ko na “feeling” ko ay mahal ko pa din. Iniwan niya kasi ako e. Nung Dec 26, 2009. Tapos mula noon, wala nang seryosong relasyon ang naganap.
Mula nung iniwan niya ko via facebook messages sa kadahilanang kailangan muna namin ng space samantalang lahat ng pagintindi naibigay ko na at sa “kung tayo tayo talaga” putanginang rason yan, hindi ko pa nasasabi ang aking mga hinanakit mula non.
Naguusap na kami, nagkakatext. Nagsorry na siya. Sinabi kong “okay lang yun, tagal na nun e” kahit alam ko sa sarili ko na hindi ako okay, na ang sakit sakit ng ginawa niya.
Kaya nung June 6. Sa sobrang parang kaya ko na gawin lahat, sinabi ko lahat lahat ng hinanakit ko. As in isang bagsakan. Feeling ko hinayang na hinayang siya dahil sobrang minahal ko siya at binalewala niya lahat. Sorry siya ng sorry hanggang nakatulugan ko na.
Kinabukasan, liligawan daw niya ulit ako. Wow diba? Sana pala ang tagal ko na ginawa yun para matagal na niya ako niligawan ulit. Pero syempre alam kong hindi niya ako mahal. Sabi ko sa kanya na wag niya na akong ligawan kung naaawa or nakukunsensya lang siya. Sabi niya hindi. Naisip lang daw niya. Mas okay naman sakin yung sabihin niyang “Naisip ko lang” kesa sabihin niyang “Mahal kasi kita” Lol at those na gustong gusto marinig na mahal sila ng tao.
Ako, kapag hindi ko maramdaman, ayokong naririnig. Halimbawang alam ko namang hindi mo ako mahal at sasabihin mong mahal mo ko, ay, jirits na jirits ako.
Ngayon, kinikilig talaga ako dahil iniisip niyang ligawan ulit ako. Pero this time siguro, i’ll be smarter. ‘I’ll be my own savior’ hindi na muna ako agad agad bibigay kahit gwapo ang guy! Kahit mahal ko pa ata padin siya. Kahit crush na crush ko siya. Pipigilan ko sarili ko para na rin sa sarili ko.
This time, I’ll be braver.
