Nakakainis yung mga taong nagpapaasa pa ano? Alam mo nang may syota sila, kinakausap ka pa. Hindi naman sa bawal. Pwede yun. Kaso kung may past kayo, aba, matuto namang makiramdam.
May kaibigan kasi ako itago nalang natin sa letter N. Si N ay babae. Responsableng tao. Dean’s lister. Lagi naming niloloko nang iba kong kaibigan tapos isang araw tinanong ko sya, nung kami lang magkasama “Bading. May lovelife ka ba?” Nagulat sya sa tanong ko kasi hindi talaga ako nag o open nang ganun. Hindi ko naman inaasahang sasagot sya. Pero sumagot siya. Tapos nahihiya syang sabihin kung sino. Edi hinulaan ko. Hinulaan ko nang hinulaan at nagkataong kilala ko. Kasi nagkataong Crush ko. Siya si D. Photographer sya nung paper kung saan writer naman si N. Edi natuwa ako para kay N. Tapos sakin lang siya nag kwento. Samin kasing magkakaibigan, bihira lang kami magusao ni N nang seryoso. First time nga ata yun e. Dahil lahat, jokes na. Magaling lang kami sa tawa. Tapos sabi nya sakin nya lang daw talaga sinabi. Siguro dahil ako lang ang nagtanong. Kasi hindi mo talaga iisiping luma love life sya e. Para bang masyadong seryoso sa buhay. Minsan nga lang mag charge nang phone e. Tapos yun. Crush ko pa na biktima.
Hindi naman sila ni D. Pero pinabasa kasi sakin ni N yung mga messages ni D. Yung mga sweet messages sa kanya ni D. Nakakakilig. Kasi hindi ko talaga inakalang may katext na ganon si N. Natutuwa ako para sa kaibigan ko.
Pero nung kwinento nya yang mga yan, wala na silang something. Dala nang pagkachismosa ko, nagtanong ako “Anong nangyare?” Sagot nya “Biglang nalang sya umiwas”. Nung dati daw, kapag nagkakasalubong sila sa daan, nagngingitian pa sila, tapos biglang naging deadmahan nalang daw. Wala naman daw ginagawa si N. At wala rin syang ginawa pagkatapos nun. E syempre, babae sya e. Alangan namang sya pa daw unang kumilos.
Tapos isang araw nagtext sakin si N “Bading, si D kasi. Dapat sya yung photographer ko para dun sa iko cover ko. Um-oo na daw sya kaso nung nalamang ako yung mag ko cover, nag backout.” Sad na sad syempre si N. Kasi ano nga ba namang ugali yan ni D. Kay gago. Pero nag wall post si D kay N sabi nya sya naman daw talaga dapat ang mag ko cover may nangyari lang chorbs chorbs edi naniwala si N. Syempre. Type ni baklung e.
Tapos Feb13. Kasama ko naman yung chorbs ko na kaklase ni D. Edi kinausap ko sya “Oy. Kaklase mo si D diba?” Sabi nya “Oo. Yung crush mo?”Sabi ko “Diko na crush yun. Yung kaklase ko kasi may something yata sila dati tapos umiwas na daw bigla si D.” Sabi nya “Ehh… may girlie na yun e.” Sabi ko“Yung sa (insert section here)? Yung may tattoo sa batok?” Sabi nya “Oo.”
Feb14. At dahil hindi naman talaga importante sakin ang dates, hindi ko akalaing may sisirain ako valentines nung araw na yan. Nagpasa ako nang letter kay N. “Ding! May chix na daw si chorba mo.” Sabi nya “Sino? Sabe nino? Details.” Sabi ko “Sabi sakin ni chorbs ko na kaklase ni D. Yung sa (insert section here) daw.” Sabi nya “Yung mag tattoo sa batok?” Sabi ko “Oo. Pano mo alam?” Sabi nya “Nakita ko silang magkasama dati”
Tapos, as usual, tinawanan lang nya ako. Kala ko okay na… pero kinagabihan. Nag message sya sakin. Link nang blog nya. Pasensya na daw ako at sakin sya nag se share. Wala lang daw sya talaga mapagsabihan. At binati nya ako nang happy valentines day (Oo nga pala valentines nga pala.) At nabasa ko ang mga words na ito sa blog nya na ito pa ang title “heart’s day: i wrote the saddest self-note”
Finally, reality kicked in. My friend, the only person I confessed about him, told me during our class that he got a new girl. Shoot. I did not know how to react, what to say, what to think about. My mind went blank. The room got colder, I shivered, dunno if because of the aircon or the news I got.
He said he doesn’t know how to woo a girl. He told me he does not know how to court a girl. And now, he’s got a new one. Bakit siya, nakuha mong i-pursue?
Nothing breaks even. Okay so he has moved on. And I am still right here on the same spot where he left me. How can I move forward if he has given me so many memories to hold on to? Fuck.
Nakaka-inis ka. Bakit mo pa ko wi-nall post? Bakit mo pa ko tinext kagabi? Ako naman, asa. Shit. I hate this.
Ang saya ng valentine’s day. Ang saya.
Tapos after this kalungkutan nya, kanina nagtext ulit sakin si N. Sabi nya nagtext daw sa kanya si D. Ano daw gagawin nya, gusto na day nya nang tahimik na buhay. Nakakaloka pa dyan, ang sinabi lang sa kanya ni D ay“Oy…” HAHAHA. Pero inintindi ko nalang sya… mahal nya e. Sabi ko tanungin mo sya kung ano bang gusto nyang manyare. Sabi nya ayaw daw nya dahil baka sya yung mukhang naghahabol. Di nalang daw nya itetext. Sabi ko “Edi wag ka mamroblema. Wag kang maghabol. Wag ding umiwas.” “Chill lang. Let things be. Kung hindi dapat pigilan, wag pigilan. Kaya itext mo na.” Tapos tinext na ata nya.
Tapos kinahapunan nagtext na naman si N. Ni forward nya sakin ang message sa kanya ni D. Sabi sa message “Eh ano naman kung meron? Bawal na ba mag text?”
NAKAKAGAGO E. Yan ang hirap sa ibang lalake e. Kung maka asta kala mo walang nangyare. Akala mo walang iniwan. Akala mo walang sinaktan. Akala mo lahat kayang balewalain nang ganon nalang. Duh. Hindi nga bawal magtext pero be sensitive enough na alam mong nasasaktan pa yung isa. Hindi yung may something kayo nung isa tapos bigla ka nawala nang walang dahilan tapos nung may girlet ka na, itetext mo yung isa at sasabihin mong “Gusto ko lang mag catch up” GAGO KA BA. TANGINA MO LANG.
To boys, you don’t make pa asa, send sweet messages, make the girl go kilig kilig and then one day bigla mo nalang syang hindi papansinin tapos pag may bago na kayo, itetext nyo ang babaeng naiwan at tatanungin kung kamusta na sya. Tapos kapag naiinis ang babae, magtataka pa kayo. Pag sinabing wag na itext, tatanungin mo pa kung masama na bang itext sya. Wag kayong manhid. Hindi porket lalake kayo, licensed na kayong mandurog nang puso nang babae. Be sensitive enough. Alamin kung kailan dapat umiwas. Kung kailan dapat lumayo.
To girls, wag masyadong aasa. Dun nagsisimula ang lahat.
