Hinaing ng single.

Ang hirap naman ng ganito o. Yung parang halos lahat ng kaibigan mo, nagkakaroon na ng kasama sa buhay. Yung tropa kayo e. Gabi gabi tambay, inom, yosi at kung ano anong kalokohan. Yung kasama mo siya araw araw tapos isang araw magkaka someone special na siya. At yun na. Naisip ko na kung gano ako ka single. Tapos parang lahat sa paligid ko lovers ang nakikita ko. Para bang dati kapag nakakakita ako nang mga mag syota naiisip ko ay“Magbe break din kayo” Ngayon ang naiisip ko “Putangina bat ako wala”

Seryosong nagiba na ang tingin ko. Para bang sobrang napag iiwanan na ako nang panahon. Feeling ko kasi talaga, hindi pa ako nagmamahal ng todo. Yung unang counted ko na boyfriend, kaya lang kami nagtagal ay dahil siya ang first boyfriend ko. Yung pangalawang counted ko naman na boyfriend, crush na crush ko lang kaya ayun. Dalawa palang ang kina count ko. At ganyan pa sila. Ang saklap.

E pano nga naman yung mga NBSB edi mas masaklap? Ako feeling ko hindi. Kasi hindi pa nila nararanasan yung sakit na dulot nang maiiwan e. Mas masaklap yung nawalan tapos matagal bago magkaroon ulet *present!!!*

Alam mo ang sakit. Hahaha. Diko akalain ding sobrang lungkot lungkot ko na pala. Na kapag iiwan ko ang cellphone ko nang 1 week, wala man lang importanteng mag tetext sa akin. Kundi yung nanay ko.

Noon nga hindi pwedeng hindi ako mag charge after 2hours dahil gamit na gamit ang cellphone ko. E ngayon? Kahit 2 days ko hindi i charge ang phone ko, pwedeng pwede pa din ang battery. Nakaka putangina.

Masarap maging single, oo. Pero hindi masaya!

Sinong nagsabing masaya? Putangina ha.

Easy come, easy go.

Mabilis mong makuha, mabilis mawala. Ganon naman talaga kasi diba? Lalo na kapag may gustong gusto ka. Kapag maaga napasa iyo, mabilis ka mawawalan ng amor dito. Bakit nga ba ganon? Nasayo na nga e. Tapos aayawan mo pa. Yun na nga e. Kaya mo aayawan o kaya ka mawawalan nang gana dahil nasa iyo na.

Tingnan nyo yung karamihan sa mga lalake. Di ba mas gusto nila yung hindi easy to get? Yung nililigawan. Yung matagal bago mapasagot, hindi yung kapag sinabihan ng ‘Iloveyou’ ay mag a ‘Iloveyoutoo’ agad.

Kapag ang lalake, mabilis mapasagot yung gusto nilang babae, mabilis mawala yung nararamdaman nilang pagka gusto dito. Hindi katulad kapag hindi pa nila ito nakukuha, mas na ti trigger yung pagka gusto ng lalake sa babae, mas gugustuhin nya ito na eventually, mamahalin at hindi na kayang iwan. E kapag nakuha agad, hindi na masyadong makikilala dahil puro na sweet sweet chuchu, nawala na yung waiting stage. Masisira na lahat. Ganoon din naman kapag nakuha na ng babae yung kanilang mga tipong lalake.

Walang mas bubuti sa pagtrato sa mga bagay bagay sa mabagal na paraan. Wag magmadali, kung sila ang nagmamadali para sa iyo, mali yun, hindi sya dapat sayo ibig sabihin.

Bagalan. Wag biglaan.

Take things slow.

Walang masama sa kaunting paghihintay.

Hi, G.

Kanina lang ulit ako nakapunta sa bahay mo a. Nakalimutan ko na halos kung gaano ka tahimik sa lugar mo. Kung gaanong ang sarap mag isip kapag nandoon ako sa loob. Kung paanong parang sobrang napakaligtas ko kapag kaharap kita. Kung gaanong gumagaan ang aking kalooban kapag nandon ako. Kung paanong ramdam na ramdam ko doon ang iyong presensya.

Ang tahimik doon. Para bang sising sisi ako sa lahat nang kasalanang nagawa ko. Alam ko mag isa ka lang dyan. Ay pwera dyan pala sa mga katabi mo sa altar. Ako maraming kasama dito sa labas. At masaya dito. Ikaw ba dyan?

Masaya ang buhay ko dito sa labas. Ikaw ba dyan sa bahay mo? Masaya din ba dyan? Salamat nga pala sa buhay na ipinagkaloob mo sa akin, kapalit naman ng buhay mo. Salamat ha.

Alam kong hindi ko nagagamit minsan sa mabuting paraan ang pagkakaroon ko nang buhay. Sumasaya ako dahil sa mga bisyong natutunan ko. Masyado akong makasalanan na nahiya naman akong pumasok sa bahay mo. Bilang isa lang akong nilalang na ipinorma kasunod ni adan at ni eba, makasalanan din ako. Ngunit hindi ko naman dinadahilan ang pagiging makasalanan nila kaya ako ganito.

Ang sa akin lang, tao lang ako. Malapit sa temptasyon. At tao lang ang mga nasa paligid ko, mga temptasyon.

Alam kong ang dami kong mali, pagkukulang, kasalanan. Sana sa saglit na dalaw ko at pag kausap sa iyo, mabigyan mo pa ako nang kaunting puwang sa puso mo. Alam kong mas maraming mas nagmamahal sayo, at marahil mas mahal mo.

Pero sana alam mong kahit ganito ako, kahit ni sa dasal hindi ko mabigkas, kahit sa isip ko lang kahat, sana alam mong mahal na mahal kita, nagpapasalamat ako sa lahat nang ginawa mo para sa akin at sa bawat pagkakamaling ginagawa ko ay may kalakip na ako na humuhingi nang tawad.

Alam kong nalihis ako nang daan pero ang puso ko, deretso pa din sa iyo.

Confession

Litong lito na ako sa ako ngayon. Ang dami ko nang gustong gawin. Gusto ko na magbago ng tuluyan pero ayokong mawala yung mga taong nasa buhay ko. Hindi ako masaya sa kanila pero ayoko pa din sila mawala dahil hindi ko alam basta ayoko silang mawala sa buhay ko. Mahal ko sila e. Gusto ko na magbago ng tuluyan pero hindi ko kaya.

Gusto ko na magsisi sa lahat ng kasalanang nagawa ko pero at the same time, gusto ko namang mas gumawa pa ng kasalanan. Wala akong kasing labo diba? Ayoko na sa mga tao. Para bang naiinis ako magkakaibigan dahil pinapakealaman nila ako. At the same time naman na gusto ko ng maraming kaibigan dahil ang lungkot magisa.

Gusto ko yung buhay ko na wala akong iniisip, nagmumura, nagsisinungaling, nananakit, hindi nagmamahal, nanlalait, nagiinom, nagyoyosi, nagaadik. Kasabay nito ay gusto kong mapalapit sa dyos. Gusto kong magbago.

Imposible diba? Gusto ko lahat. At gusto ko ng kasalungat ng lahat ng gusto ko. Ang tanong, ano nga bang daan ang tatahakin ko? Yung daan ng kaligtasan ko o yung papuntang impyerno? Syempre gusto ko yung ikakaligtas ko pero mas masaya at mas ako dun sa kabila. Pwede bang pareho? Pwede bang maging masaya na nasa tama padin akong daan?

Sobrang ligaw na ligaw na ako ng landas na tinatahak. Not to over say this but yes, hindi ko na alam ang dapat kong gawin.

Ano na? Mukhang malapit na magunaw mundo a?

Noon hindi ako naniniwalang may end of the world. Hindi ako naniniwalang may paghuhukom at iba pang chenelar. Hindi ako naniniwalang gugunaw talaga ang mundo. Pero dahil sa mga nangyayari, naniniwala na ako. Na talagang sobrang posibleng gumunaw ang mundo. Seryosong naniniwala na ako.

Ang dami dami nang nangyayaring kababalaghan no? Mga malalakas na tsunami at bagyo, climate change at kung ano ano pa. Mukhang mapapaaga ang pagalis natin sa mundo a. Naisip mo na ba ang gagawin mo?

Nagsisisi ka na ba sa lahat nang ginawa mo? Ititigil mo na ba ang mga bisyo mo? Papatawarin mo na ba lahat nang mga nagkasala sayo? Hihingi ka na ba nang tawad dun sa mga nasaktan mo? Ilalaan mo na ba ngayon ang karamihan nang oras mo sa mga taong mahal mo?

O dahil malapit na ang mundo, gagawin mo na lahat nang gusto mong gawin. You’ll live your life to the fullest nalang? Magmahal nang magmahal. Magpakasaya nang magpakasaya. Tumambling nang tumambling. Lahat nang gusto mong gawin gagawin mo na dahil malapit na matapos mundo e.

Ikaw, ano nga bang gagawin mo?

Date a girl who blogs

Date a girl who blogs. Date a girl who finds solace in sharing her most private letters to the noises of the world. She has a rhythm to the writing, as the sounds — the tap-tap-tapping — are touched with every bit of emotion she can muster. She’s writing, ignoring the 9% battery warning as she tries to add a little more perspective to your world.

Date a girl who blogs. Find her that new restaurant and wait for her, patiently, as she skims through the menu, to cherish the Serifs and italics of the posh, and the Arials and doodles of the diner. Watch her order, and question the waiter, and then the head chef to hear a story you’ve never cared to hear before. You will learn. Watch her envelop her tongue at the morsel awaiting judgement, then chew, her face barely betraying a smile as she takes down notes on a torn paper napkin. She forgot her notebook. Buy her one. And seal it with the URL of your new blog.

Today she’s doing more than just writing. She’s moving the widgets, repositioning the ads and maybe doing a bit of SEO. Help her. Buy her a new domain — buy it for 3 years with a promo code — and then maybe configure a forwarding email address, because you know deep down that self-hosted email servers are a thing of the past.

Share her posts on Facebook. Like them. Create a hashtag for your affection to her and let her come to this knowledge through the Internet, but follow through in real life. Your story deserves to be written down.

Suggest her for #FollowFriday.

Go out on dates. Let her heart open up to you and digest these memories into a single post which will be remembered in the archives of our search engines. Kiss. Change your relationship status. Kiss some more. Add her friends. You now have more mutual friends. Tag your photos together. Add her on Farmville. Harvest her farm. Poke her.

You are no longer forever alone.

Marry a girl who blogs. Propose to her by making a website with animated gifs and MIDI background music; she will show you the secret journal she’s been writing for years for you, and you alone. You will find that it comes with no ads, no links, no page rank. Only her trust rank. You will be overjoyed to read the fondness she has had of you, and realize that this, and this alone is the memory she chose to keep from her readers.

Have kids with a girl who blogs. Let her post photos and status updates about your children. Share them with your friends. You will see that she has saved everything onto a USB drive and printed the most fond ones for a real family album because the grandparents are not on the Internet.

Date a girl who blogs because she will find interestingness in the most uninteresting of things. You deserve to be interesting and that this life you live, though monotonous in its day to day is the perfect testament to why she loves you.

Source

Kilala niyo si Tina?

Baka lang kako kilala niyo siya guys? :)

Noon at Ngayon

Noon. Ni hindi man lang ako marunong mag byahe. Inis na inis ako sa usok na dult nang yosi. Badtrip na badtip ako sa mga manginginom. Jirits na jirits ako sa mga nagiingay habang umiinom. Noon mahal na mahal ako nang magulang ko. Noon mula school deretso bahay ako. Noon pumapasa pa ako nang medyo sa mga subjects ko. Noon hindi ako inaabot nang umaga. Noon hindi man lang pumasok sa isip ko na may mga tao talagang nagdo droga. Noon takam na takam ako magmahal.

Ngayon. Dala nang aking karunungan sa pagbabyahe, kung saan saan na ako nakakapunta. Halos masunog na ang baga ko sa kakayosi. Hindi lang yosi. Mumamarijuana pa. Badtip na badtrip ako kapag hindi ako nakakainom. Jirits na jirits ako sa loob loob ko kapag hindi maingay kapag nasa inuman. Ngayon halos hindi na ako pagkatiwalaan nang magulang ko. Ngayon kung hindi man late uuwi sa dorm, hindi na nga umuuwi. Ngayon halos lahat nang grade ko pasang awa, at okay na okay nako dun. Ngayon hindi pwedeng hindi ako matulog nang umaga. Ngayon gustongg gusto ko pa maranasan ang ma high sa droga. Ngayon medyo hindi ko na alam kung ano yung pagmamahal.

Sobrang panget nang pinagbago ko. Disappointed ba ako sa sarili ko? Oo kasi imbes na manatiling maayos ganitong daan ang pinili ko. Pinili ko to kaya ayun, hindi ako nagsisisi. Disappointed lang pero walang pagsisisi. Pinili ko kasi talaga to e. Walang peer pressure, walang lahat. Kagustuhan ko lahat. At masaya ako. Dissapointed ako pero at least masaya ako. Alam kong kahit masaya ako, mali pa din talaga. Pero yun pa lang talaga ang mahalaga sakin ngayon e. Yung masaya ako. Gusto ko naman to e. Mali to, oo. Pero pinili ko to, gusto ko to at masaya ako.

Relasyon

Naranasan mo na ba yung inis na inis ka sa kanya. Na nagaway kayo tapos nung di na kayo magkasama, naisip mo lahat nang masasamang bagay na ginawa nya sayo. Inis na inis ka. Iniisip mo kung bakit nga ba hindi mo pa sya iniiwan. Tapos kwinento mo pa sa kaibigan mo ang problema mo at sinabihan ka nyang ang tanga mo dahil iniiwan na dapat ang mga ganoong tao. Tapos napagdesisyunan mo na ding saktan sya, iwan sya. Pero hanggang isip mo lang talaga. Iniisip mong iiwan mo na sya. Pero kahit gano mo pa gustuhing iwan sya, kahit lahat nang parte nang mundo mo sinasabing hiwalayan mo na sya, hindi mo pa din magawa. Hindi mo kaya. Kasi putangina mahal mo e. Ano nga naman ba ang pagmamahal sa kaunting pagtitiis pa.

Ang labo.

Bakit minsan gustong gusto mo yung isang tao tapos isang araw inis na inis ka na dito? Ang labo. Yung kapag hindi ka nya kinakausap, hindi ka nya pinapansin, hindi ka nya kinukulit, tsaka mo naman sya kukulitin. Tapos kapag kinukulit ka nya nang kinukulit, kinakausap nang kinakausap, papansin sya nang papansin sayo, inis na inis ka naman. Badtrip na badtrip ka. May ganito ba o ako lang? Haha. Ang labo ko. Naiinis ako sa sarili ko.

Yung gustong gusto ko dati, ngayong gusto na ako, ayoko na.
Yung may gusto naman sakin dati, di nako pinapansin ngayon, kinukulit ko naman.

Okay. Kung ganito ugali ko, pano ako magkaka boyfriend?