Sadyang napaka iksi nga naman ng buhay.

Kung iisipin, ang dami nang kumakalat na keme namag e end of the world na. Bilang ang dami na ngang nagaganap na nagpapahiwatig na malapit na daw ang paghuhukom, gusto ko na nga din maniwala.

Nakaka alarma. Para bang gusto mo na gawin lahat. “Tangina ayokong mamatay na virgin” Mga ganyang bagay. Mga bagay na gusto mong gawin bago ka mamatay.

E pano kapag yung kapalaran mo ay hindi na pala aabot nang end of the world? Ang nangyaring insidente kay AJ Perez ay sadyang nagbigay sa aking nang reyalisasyon na “Putangina ang iksi ng buhay” Na sa isang iglap, mawawala lahat. Hindi nakapag paalam nang ayos, hindi mo nasabi ang mga gusto mong sabihin.

Totoo ngang kapag oras mo na, oras mo na talaga. Kahit anong ingat ang gawin mo, ganun talaga. Napaka ikli nang buhay, mag inaso hanggang kaya, magmura nang wagas, magmahal nang sobra dahil baka bukas makalawa, di ka na pala nahinga.

Tunay na kaibigan

Ang hirap kapag hindi ka maintindihan nung mga kaibigan mo. Kung sino pa yung mga unang taong inaasahan mong makakaintindi sa’yo, sila pa yung mga unang taong pinaguusapan ka kapag nakatalikod ka. Naiintindihan ko na mahirap talagang sabihin sa isang tao ang mali sa kanya nang harap harapan. Ngunit kahit ganon, matuto nalang sana tayong rumespeto at huwag pagusapan ang taong ito kapag nakatalikod siya. Tapos kapag kasama niyo siya, parang walang nangyare. Anyare? Kala ko ba magkaibigan kayo? Anyare?

Ang hirap din naman kapag may mga kaibigan kang feeling superior sa’yo. And I’m like, “Ano ka? Boss ko?” Tangina kung kaya mo naman, edi gawin mo. Hindi porket kaibigan kita, gaganyan ka sakin. Hindi porket may utang na loob ako sa’yo, ang kapal nang mukha mo magutos. Feeling ko, mali yan.

Ang tunay na kaibigan, kaya magbigay kahit hindi napapalitan. Ang tunay na kaibigan, hindi nanunumbat, ang tunay na kaibigan, kaya umintindi. So alam mo na kung ano ka.

Ganito kasi ang storya niyan.

Bakit nga ba mahigpit sa akin ang magulang ko? Bale, ang nanay ko kasi, 38 years old lang ngayon tapos ang tatay ko, 37 lang. Ako 19 na. Ipinanganak ako nang mama, 18 years old siya. Nagaaral pa. Tapos, yung pinsan ko na sinundan ko, 18 years old din nung nanganak. Tapos ako na.

Sa pamilya, inasahan nilang lahat na ako na yung susunod, na madedesgrasya din ako. Granted na ilang beses na ata nila akong nahuling may ka-text na chorva. Ang landi ko kasi nung bata ako. Kainis. Edi ayun nga, ako yung unang nag debut sa aming pamilya. I mean, yung debut na pinaghandaan talaga. Kasi lahat sila nabubuntis.

Proud na proud ako sa sarili ko nun. Hindi lang dahil ako ang unang nag debut kung hindi dahil na din virgin pa ako. Although touched and kissed, virgin naman.

Maniwala kayo’t sa hindi, hindi pa ako napapayagang mag over night sa bahay nang kaibigan o kaklase. Lahat nang overnights ko, patakas, patago. Nabubuhay ako sa ganyan e, sa kasinungalingan. Masama akong anak, sige. Pero ginagawa ko naman lahat para maging proud sila sakin.

Hindi ako nagpapaalam sa mga alam kong ikakagalit nilang bagay hindi dahil ayaw ko magpaalam dahil nagrerebelde ako kung hindi dahil, ayaw ko na lang sumama pa ang toob ko sa kanila at magkaron pa nang away. Minsan okay na yung hindi nila alam, kesa naman nagagalit ako sa kanila.

Nandyan na nga minsan yung pagkakataong sinasabi kong sana hindi nalang sila yung magulang ko e. Ni minsan hindi ko pa sila nasasabihan ng ‘I love you” Inggit na inggit nga ako sa mga kakilala kong may parents na magkahiwalay e, dahil mas close sila. As in tight. Samantalang ako, buo nga pamilya ko, ramdam ko naman yung pagiging wasak namin as a whole. Hindi ako masaya.

Lahat binibigay nila sakin. Lahat nang luho na gustuhin ko. Pero hindi talaga ako masaya. Isipin ko mang masaya ako, hindi lang talaga.

Cause when a heart breaks, it don't break even.

Tunay. Kapag merong relasyon na nasisira, nandyan yung isa na okay lang para sa kanya ang hiwalayan at nandyan naman yung isa na sobrang nasasaktan at nahihirapan. Yung isa kailangan pa mag “move on” samantalang yung isa may bago nang “ka-on”. Yung isa kailangan pa ng time. Yung isa naman ang dami ng time na sa iba.

Nandyan talaga yung maiiwan at maiiwan, yung masasaktan, yung mahihirapan, yung nagmamahal pa din, yung kawawa sa inyong dalawa. Yung isa hindi na makatulog sa gabi sa kaiisip samantalang yung isa, hindi ka man lang nakuhang isipin.

Kapag may naghihiwalay, nandyan yung isa na may gusto na mag hiwalay talaga sila. Hindi naman pwedeng maghiwalay yung dalawa pero ayaw nila pareho maghiwalay. Kapag may naghiwalay, merong may gusto makipag hiwalay. Dahil kung ayaw niyo talaga, hindi talaga e.

Hindi pwedeng ayaw niyo maghiwalay pero nag break kayo. Nandyan talaga yung isa na nahihirapan na, yung gustong kumawala tapos yung isa naman yung mahihirapan.

Yan ang mahirap e. Papasok pasok sa isang relasyon. Okay naman yung isa bago ka dumating e. Tapos mapo fall out of love ka, iiwan mo nalang bigla. E pano naman yung isa?

Pero siguro nga ganun lang talaga. Hindi lang talaga siguro fair.

"Dadating din yung para sa'yo"

Oo nga at dadating siya. Oo nga siguro at may nakalaan para sa atin, sa bawat isa sa atin. Pero pano kapag pagod na ako? Pano kung sa labing siyam na taon kong nabubuhay feeling ko nawawalan na ako nang para sa akin?

Oo nga daw na may nakalaan sa bawat isa para sa atin. Pero diba yung nakakatuluyan ng iba, hindi naman para sa kanila. Pano pala kung yung taong para sa akin ay may ka relasyong seryoso na? O kaya nagpari na? O kaya ayaw mag asawa, o kaya bading? O kaya naka disgrasya. Paano naman ako?

“Magintay ka lang” E putangina pano kung intay ako nang intay wala na pala akong iniintay? Feeling ko hindi masaya. At hindi talaga masaya guys.

2 hold-uppers, dead; victims unscathed in gun battle

Two male hold-uppers were dead on the spot while the other two escaped after declaring hold-up yesterday along Laon Laan Sampaloc, Manila.

Authorities of Manila Police District Station4, led by Police Chief Inspector Rayan V. Ador were then patrolling at the said area and spotted the incident. When the suspects are to be arrested they draw and fire their guns which triggered the authorities to return back the fire.

The gun battle led to the death of Eduardo Delmo and one unidentified while the two managed to escape.

The victims Michael Pay, 23, John Tangente, 33, Jeffry BAstida, 13, Ruel Esagre, 23, were left unscathed.

The MPD Station4 is still conducting follow up operations.

According to Police reports, the cadavers were brought to Universal Funeral Homes located along Avenida St., Sta. Cruz, Manila.

MPD: “chop-chop” issue, bogus

An estimated 2,000 residence in Laon Laan Sampaloc, Manila flocked the police station upon hearing that the “chop-chop” criminal has been arrested yesterday.

The said “chop-chop” issue has been around Laon Laan. Flyers with pictures of chopped body parts were posted along the said area. Hence, the apprehension of the people.

However, according to investigation, it turned out that the suspected perpetrator, Lamberto Baldoz De Leon, 47 with his Nissan white van was just waiting for Brgy. Chairman Daniel Landicho.

Manila Police District Station4 – SPO4 Severino Segum was stern in saying that the issue gaining popularity in Facebook was a “bogus”.

“There’s no truth to that,” he said.

Stupid love

“Pag may kausap kang iba ako’y dine deny, basta gwapo ang guy, maaga kang bumibigay.” - Salbakuta

Stupid love nga daw ‘di ba? May mga tao kasi talagang user. Na kapag marami kang mahihita, gourah. Sa sobrang user na kahit hindi mo mahal pero dahil ang dami niyang naiitulong sa’yo, “di ko pa siya mahal pero gusto ko siya”.

Yung parang hindi mo siya maitaboy dahil ang dami niyang naiitulong sa yo, ang dami niyang nagagawa para sayo.

May kaibigan kasi ako. Yung kaibigan kong yon, may boylet na hindi ka gwapuhan tapos lagi niya kinukwento sa akin yun. Tapos dumating ako sa conclusion na nahihiya siyang kasama yung lalake dahil nga chaka. Para bang mas mahalaga pa sa kanya ang sasabihin ng iba kesa sa nararamdaman niya.

Feeling ko kung hindi useful yung lalake, hindi na niya yun ide date e. Pero sige, bilang isa naman akong kaibigan kunwari naiintindihan ko siya. Pero naaawa ako sa lalake. Sobrang naaawa ako. Kasi parang pinagbabago siya nung friend ko. Sabi niya sa lalake “Kapag ipapakilala kita sa friends ko, ako bibili ng damit mo ha” Tapos gusto pang pag gym-in yung lalake para daw maalis yung konting taba. Grabe. Awang awa ako sa kanya.

Minsan iniisip ko nalang din na baka naman mali ang iniisip ko, na baka naman gusto talaga nung friend ko yung lalae. Pero iba e. Iba talaga.

Sana lang talaga walang umaabuso ng pagmamahal. Hindi dahil mahal tayo ng isang tao, magiging kampante na tayo na okay lang nating silang saktan. Tao lang sila, nagmamahal, hindi manhid, nasasaktan.

Muslim, shot dead in Quiapo

A MUSLIM was found dead on the spot inside an Islamic Center yesterday at Quiapo Manila.

The body identified as “Anwar”, 30-40, was acknowledged by the Barangay Chairman Faez Nacbato of Brgy. 648 Zone 67 District6, San Miguel, Manila.

“Because they are Muslims [they refused to disclose any details],” SPO3 Mario Asilo of the Manila Police District (MPD)-Homicide Section said.

Police Inspector Armando Macaraeg, Chief Homicide Section together with SPO3 Danilo Vidad was dispatched by the MPD to conduct the operation.

Anwar was found lying with his back in a pool of blood, multiple gun shots were found on different parts of his body at the Islamic Center at 4:30pm. Because of Muslim tradition, the body was immediately brought in the mosque.

According to police reports, several people in the area interviewed were reluctant in giving out information. The case will be placed under further investigation by the MPD.

“Ganon talaga sa Muslim, ‘di na sila nagpapa imbestiga, deretso na libing,” Asilo said.

Choosy ka pa kasi

“E kasi hindi siya ganyan e.”

“Hinahanap ko kasi yung mabait, yung chenes, yung chuchu…”

“Ang gusto ko sa babae/lalake yung …”

Diba ganyan minsan ang sinasabi natin kapag tinatanong kung “Bakit ba ayaw mo sa kanya?” “Ano ba kasing tipo mo?” Para bang may hinahanap tayo. Either yung kung anong meron tayo dati na nawala or yung nabuo sa isip natin na gusto natin. Nagkakaron tayo nang idea na “eto ang gusto ko” “dapat ganito”

Bakit nga ba? Marahil kaya ganun ang gusto mong trait ng magiging partner mo dahil ganun ang trait ng tatay mo or nanay mo at gusto mo ganun din. Marahil ganun ang trait na gusto mo sa partner dahil ganun yung napapanood mo sa tv. Marahil dahil ganun ang trait nung ex mo. Marahil ganun ang syota nang kaibigan mo. Maraming pwedeng pagmulan yan e. Kaya nagiging choosy tayo. Kasi meron tayong gusto. Nagkalaman ang isip natin na “Dapat ganito.”

E paano kapag walang ganyan? Paano kapag ang taong magmamahal sayo ng totoo o ang taong para sayo ay hindi ganyan? Hindi mo man lang bibigyan ng chance? Hindi mo man lang susubukan dahil “hindi kasi siya chuchu e”

Tapos magrereklamo tayo “Bakit ba walang nagmamahal sakin?” Tapos sasabihin natin sa mga kaibigan nating in a relationship na “O kayo na nga!” “Bute pa kayo.” E SINO BANG MAY KASALANAN? SINONG BANG CHOOSY?

Dapat sa isang relasyon, kakalimutan mo muna lahat ng bagay. Wag kang papasok sa isang relasyon na may hinahanap. Nang may naiiwan. Wag yung nasa isang relasyon ka na tapos sasabihin mong “Bute pa si ganyan…” Tapos magrereklamo ka sa bestfriend mo “Parang ayaw ko na, di kasi siya ganyan e”

Dapat blanko ka muna, wala ka munang laman. Parang papel lang na susulatan mo ng isang bagong storya. Hindi ka pwedeng magsulat ng ibang storya sa isang nag e exist pa na storya. Kung gusto mo gumawa ng bagong storya, paniguraduhing walang laman ang papel. Dahil kapag pinagsama ang isang storya at isa pa, kagulo ang ending. Pangit ang takbo, hindi maiintindihan.

Dapat kapag nasa isang relasyon ka, walang laman ang puso mo, walang bakas ng kahapon, wala kang ex na iisipin, wala kang ex na ikinukumpara, wala kang iisiping iba kung hindi siya, yung bago.

Ganun din sa paghahanap. Wala ka dapat basihan, walang markang dapat mong sundan. Para mas madali para sayo ang lahat. Para hindi ka nahihirapang pumili. Para mas alam mo ang gagawin mo.

Sa relasyon, yang puso mo, dapat wala yang laman. Para malamnan ito ng panibago. Para hindi dalawa, para hindi kagulo. Para malinaw ang takbo.