Happy fathers day!

Hindi ko siya nakakausap madalas, nakakausap ko lang siya kapag pinapagalitan niya ako. Para siyang aso, lahat naaamoy.

Yung alam kong hindi na niya ako mahuhuli na hindi ako nauwi sa dorm dahil nasa cavite siya at nasa manila ako pero nahuhuli pa din ang lola mo. Haha.

Para kaming hindi magkakilala kapag wala ang nanay ko at ako ang katabi niya sa kotse. That awkward moment. Super awkward moment. Haha.

Yung hindi ako makapag joke sa harap niya dahil dyahe. Yung kapag nagtext siya na mag smiley, masaya na ako. Yung pag aalis ako ng bahay at nasabihan niya ako ng ingat, ititweet ko na yun. Dahil napaka memorable na.

Yung mga ganung bagay na minsan lang mangyari. Ang sarap sa pakiramdam, masaya.

Yung kapag magkausap sila ng mama at tatanungin niya ang mama kung saan gusto kumain at kapag sinabi na, kokontra nalang siya bigla. At siya padin ang masusunod.

Mga tatay talaga, ang daming reklamo. Yung minsan naiisip mo na sana iba nalang ang tatay mo lalo na kapag pinapalo kapa niya nung bata ka, kapag sinasaktan ka via words or physically.

Yung ang sakit pero wala ka magawa, ama mo yan e.

Baliktarin mo man ang mundo, maging puti man ang uwak, maging 500 years man ang UST, malaos man ang tumblr at twitter, ama mo pa din yan.

Happy fathers day sa lahat ng mga tatay!

Nakahingang malalim :)

Ang gaan ng loob ko ngayon dahil sa wakas nakausap ko na ang mga kaibigan ko tungkol sa aking bisyo. Sinabi nilang tanggap nila ako at hindi yun magbabago.

Sinabi din nila na alam naman daw nila yun at hindi lang nila ako makausap tungkol dun dahil baka nga maging awkward. Nakahinga na ako ng maluwang dahil sa wakas nasabi ko na ang nararamdaman ko at nandyan padin sila para suportahan ako.

Mahal na mahal ko sila. Kahit noong pakiramdam ko hindi nila ako tanggap, mahal na mahal ko sila kahit minsan unconsciously or consciously nasasaktan nila ako. At least ngayon naamin ko na at naiintindihan pa din nila ako. And I am, for now happy with that. :)

Labo ko e

Parang feeling ko, sobrang kulang nang pagkatao ko, na willing ko na i try lahat para lang malaman kung ano bang problema sa sarili ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko, ang hirap na wala kang ibang taong napagsasabihan ng nararamdaman mo kasi pakiramdam ko walang makakaintindi sa akin.

Na I am not doing these things I do for the sake of being cool, of being strong, or of being a rebel. Im doing this because I do not know what else I could do. Naaawa ako sa sarili o dahil wala akong mapagsabihan ng mga gusto kong sabihin.

Yun din siguro ang dahilan aya feel na feel ko minsan mag blog, dahil sasabog na ang utak ko kapag wala akong pinagsabihan ng mga nararamdaman ko.

I am super incomplete and super lost and I don't know what to do but I am not seeking for help. Ang labo diba? Ang labo ko. Nakakainis.

TA KE

Huling boyfriend, Nov25 2009. He broke up with me Dec 26 2009. Matagal ko na siyang crush e. Tapos nagulat nalang ako isang araw ni chat niya ako sa facebook. Parang since 2008 kasi crush ko na siya. Tapos di talaga ako nagpapa pansin. Kaya ang saya ko nung ni chat niya ako, wall post, at mahabang usapan. Edi syempre kilig na kilig ako diba? Tapos textxt na no.

E busy siya sa buhay niya, so ako naman si tanga, ako pa ang tatawag. Para lang makausap siya. Syempre, patay na patay ako sa kanya e. Diko lang alam kung totoo pero ramdam kong mahal ko siya. Tapos after 3 days nanligaw siya. E sino ba naman akong maganda para magpakipot pa? Edi sinagot ko na din agad mga after 2 days yata.

Tapos edi kami na, e taga Alabang siya, taga Manila ako. Edi malayo, hindi nakakapag kita. Alangan namang ako pa pumunta Alabang diba? Pero honestly kung mayaman lang ako, pinuntahan ko na talaga pero hindi e. Edi text lang at facebook communication. Gabi ko lang siya nakakatext kasi nga "busy" siya.

Kung hindi siya nag pa practice sa banda, nag ma magic siya sa cards, nag iinom, or nag pa practice ng flair. Stop kasi siya nung time na yun so yun lang pinagkakaabalahan niya. SO busy siya all day. Kahit hindi naman valid ang reason niya para hindi niya ako itext man lang, okay lang mahal ko naman siya e. To think na sa sobrang katangahan ko, ako pa minsan nagloload sa kanya

Take note, 10 na ata ang pinaka madaming text niya sa isang araw. YES, BINIBILANG KO! Naka save lahat noon! Na kapag hindi na siya nagrereply, BABASAHIN NKO LAHAT PAULIT ULIT. At kahit ramdam ko na hindi niya ako mahal, sasabihin ko lang sa sarili ko na "BOYFRIEND MO SIYA AT LEAST. MAHAL KA NIYAN! BUSY LANG SIYA!" Ganon ako for 1 fucking month.

Hindi ako nagreklamo kahit isang besess kasi baka sabihin niyang nakakasakal ako at iwan niya ako. Hindi ko magawang sabihing "Ano ba! Parang wala kang girlfriend a" kasi ayoko magalit siya. Ako na dehado, ako pa takot sa kanya. Anong magagawa ko? Mahal ko siya e,

Ginawa ko na lahat nang alam kong paraan para maiparamdam sa kanya kung gano ko siya kamahal kahit sa text lang pero SIGURO HINDI NIYA NARAMDAMAN. SIGURO HINDI SAPAT.

Kahit ang sakit sakit na, diko siya iniwan. Monthsary namin, pasko. Inintay kong batiin niya ako, wala. Ni isang text, wala. Kinabukasan... nag message siya. SA FACEBOOK!

"hey C, let's be friends na lng muna. di ko pa ata keri mag gf ngayon hoho. well at least we tried. nahihirapan ka lng eeh. ayaw ko laging ganun. na nasasaktan ka. pasensha na topak kasi ako ngayon."

No you didn't tried!!!!! At nahiya naman ako sa HOHO mo! Alam mo ba kung putanginang ganong kasakit na ibe break ka afterv ng 1month niyo? Putangina mo! Putangina mo! Pero syempre, akong kunwaring strong, ang reply ko, "Sure" Puta diba? Puta.

Tapos ayun, 2011. Nalasing ako one time, sinabi ko lahat ng yan, yung nararamdaman ko, LAHAT! Sabi niya wala daw siya iba masabi kundi sorry at hindi pa naman daw late para bumawi and then the next day... LILIGAWAN DAW NIYA AKO

What the fuck diba? Sabi ko wag niya akong ligawan kung naaawa lang siya. Sabi niya hindi naman daw. Sabi ko bakit. Sabi niya NAISIP KO LANG. Ay wow diba? Ay wow!!!!!

Edi um-oo ako kasi baka gusto niya makabawi sa mga sakit na naidulot niya sa akin. Pero ang nangyari, puro GM ang txt. Wow ang saya naman ng panliligaw mo kuya feel na feel ko e. SHet e. Shet talaga e. Woooo nakaka inlove e!

THE FACT NA ALAM MONG HINDI PA AKO NAKAKA MOVE ON SAYO, NA WALA PA AKONG BOYFRIEND SINCE YOU, PUTANGINA HUWAG MO AKONG PAASAHIN. PUTANGINA GAGUHAN NA E. HINDI PORKET MAHAL KITA HANGGANG NGAYON MAGPAPAASA KA NG MAGPAPAASA. OO UMAASA AKO. SYEMPRE MAHAL KITA E. AT NAGPAPAASA KA PUTANGINA. WALANG AASA KUNG WALANG NAGPAPAASA KAYA PUTANGINA KUNG WALA KANG BALAK MAHALIN AKO WAG KANG KUMEMBERLOO DIYAN KASI BINABALAK KO MAG MOVE ON!! MAHAL KITA AT NATATALI AKO SAYO DAHIL GANYAN KA NG GANYAN! WAG PAASA PUTANGINA.

Dear C, A, B, T

Hi, alam kong kaibigan kita pero kailangan ko to ilabas e. Masakit na hindi ko to masabi. Alam kong bata ka pa, kaya siguro masamang tao ang tingin mo sa akin. Sorry kung nagyoyosi ako at umiinom. Kung tingin mo masama akong tao dahil don, sorry. Kung tingin mo hindi ako mabuting kaibigan dahil dun, sorry. Sana lang wag gawing basihan ang bisyo sa sukat ng pagkakaibigan.

Kayo kasi yung mga kaibigan ko e, mula pa noon, tapos feeling ko hindi niyo ako tanggap dahil sa bisyo ko. Ang sakit sakit. Lalo na kapag alam ko na pinaguusapan niyo ko. Sa likod ko. Tapos kapag magkakaharap tayo sobrang okay. Minsan may ilangan. Sobra sobrang sakit. Mahal na mahal ko kayo e. ALam niyo yung ang saya saya ko kasama kayo tapos parang feeling ko dahil sa mga bisyo ko, ang sama sama ko nang tao para sa inyo. Grabeng sakit.

Tapos napilitan akong lumayo, yung hindi na sumasabay kumain dahil nga feeling ko awkward na kasi nga ganun. Sobrang nakakaiyak. Nakakaiyak na kayo yung mga sobrang kaibigan ko tapos ang saya saya natin pero biglang nagkaiwanan sa ere. Sobrang sakit e. Sobrang sakit e.

Yung mag wo wall post kayo sa isa’t isa tapos hindi ako kasama. Alam niyo yung may feelings? Ako yun e, hindi naman ako manhid e. Umaakto lang ako na parang walang nangyayari pero kung nakakamatay lang yung ganyang treatment, bulok na siguro bangkay ko ngayon.

Ang hirap na hindi ka tanggap ng mga kaibigan mo. Na hindi mo maipakita yung totoong ikaw sa harap nila. Hindi naman ibig sabihin na dahil may bisyo ako, masama na akong tao e. Sa lahat ng tao, kayo nga mas may kilala sakin e. E bakit ganun? Bakit ganonnnnnn. Ang sakit e. Ang sakit sakit e. Sobra e.

Yung mag gu groupings tapos parang invisible ako at hindi niyo man lang ako tatanungin kung sino ka grupo ko? Shet. Gusto kong lumubog sa kinauupuan ko nun e. Sobrang sakit na parang wala kayong paki sakin. Okay lang naman na hindi niyo ako i grupo e pero yung hindi niyo man lang ako tatanungin kung sino kagrupo ko? Foul e. Sobrang foul e.

Yung sa thesis na ako pa ang nagmakaawa na igrupo niyo ko? Nawala na nga yung pride ko e. Sobrang nawala e. Sobra. Yung mas pipiliin niyo pa yung absent kesa sakin? Bobo ba ako? Hindi ba ako tutulong? Oo tamad ako pero kaya ko namang patunayan ang sarili ko e. Gugustuhin ko ba makakuha ng mababang grade? Hindi syempre diba? Ano ba. Ganun ba ako kawalang kwenta sa paningin niyo? Ang sakit sakit e.

Sana magkakaibigan tayo sa saya at lungkot. Hindi saya lang. Alam ko masaya tayo pero kapag ayaw na sa isang tao, iwanan na? Last resort na? Sobrang sakit e. Guys hindi ako manhid e. Hindi ako manhid.

Sorry pero kailangan ko lang ilabas to.

Hindi naman ako masamang tao e.

May criteria ba sa circle of friends niyo? Ouch kasi e. Sakit. Sobra.

Mabasa niyo man o hindi, basta nailabas ko.

Mahal ko pa din kayo. At sana alam niyo yun.

Dear bff,

Hi Thaene, seatmate since first day! Alam kong I am not really a best friend pero what the hell, i’m considering you as my bestfriend e. Bakit ba? Gusto kong magpasalamat sa lahat ng pagintindi. Alam kong alam mo lahat ng kalokohan ko, alam ko, kahit di mo sabihin. Alam kong naiintindihan mo ako kahit wala akong sinasabi sayo. Alam kong hindi mo ako jina judge dahil hindi ka ganung tao. Kahit medyo hindi na tayo close dahil mas close ka sa iba, umm, nagselos nga ako e. Hehe childish pero yun e. Pero naiintindihan ko naman na medyo malayo talaga ang ugali natin sa isa’t isa. Pero sobrang mahal kita. Sobrang alam kong naiintindihan mo ako at naiiyak nga ako ngayon e. Alam mo namang hindi ko ito kayang sabihin sa personal dahil magiging joke lang lahat at tatawa lang tayo ng tatawa. So bahala na kung mababasa mo ito. Basta mahal kita at salamat sa lahat ng paginitindi. Nalulungkot pala ako dahil hindi na tayo tulad ng dati, yung sa akin ka lang nagke kwento, yung may sarili tayong mundo pero okay lang. Minsan nga ako na yung huling nakakaalam ng mga bagay tungkol sayo e. Grabe o. Tagal ko na kasi kinikimkim hahaha. E wala naman akong matinong kaibigan na pwede pagdramahan kaya bahala na, dito nalang. Ayoko i email, masyadong wala lang. Haha. Basta nagselos ako, nasaktan, nagtampo, pero mahal na mahal kita. Bestfriend and seatmate forever. Salamat sa sobrang pagintindi sakin. Kahit alam mong hindi ako mabuting tao kahit hindi mo sinasabi sakin, alam kong alam mo. Pero mahal na mahal kita. Yun lang. I love you.

“What you don’t know won’t hurt you”

Agree? Disagree? Ako, undecided. Lol. Ewan ko, kayo ba ano? Kasi parang diba kapag hindi mo alam ang isang bagay na makakasama sayo or makakasakit sayo, edi okay na naman talaga na hindi mo malaman diba?

Yun nga lang kapag alam mong may something ka na alam nila na ayaw nila sabihin sayo kasi masasaktan ka lang, masakit pa din. Gets nyo yung gusto kong sabihin?

Sa kabilang banda, may mga nagsasabing mas okay na daw yung alam nila ang isang bagay kesa naman nagmumukhang tanga.

Ang tanong, ano bang mas okay sayo? Magmukhang tanga pero hindi ka nasasaktan or alam mo lahat pero para ka nang pinatay sa sobrang sakit? Mahirap diba?

Siguro minsan sasabihinb mo sa jowa mo “Sabihin mo na agad kung may problema para hindi ako nahihirapan” E duh, kapag sinabi niya kaya sayo na may gusto na siyang iba, magiging masaya ka ba? Hindi ka ba mahihirapan? Same as kapag sinabi niya sayo na may iba na siya pwede mo namang sabihing “Sana hindi mo nalang sinabi ang sakit sakit e” Labo no?

Saan kaya pwede lumugar? Parang lahat talaga ng movement ng bawat tao ay mapupunta sa sakit lang. Saklap e no? Kahit gano ka kasaya, kahit feeling mo ang saya saya mo na, at the end of the day talaga at maiisip mo lahat mapapa “Putangina” ka nalang kasi talaga diba?

E sa ganun daw talaga ang life diba? Parang bato, it’s hard.

Siguro ganun nga lang talaga. Hindi pwedeng laging masaya. Pero dear life, pwede bang hindi naman laging malungkot? Ka depress e.

Travelogue--Divisoria

Where can you find good stuffs for a cheap price? But when I say ‘good stuffs’ I’m not saying that all are working because along with low price comes low quality. Where can you say “I want to go there” but when you’re already there you’ll say “Let’s leave this place”? Nowhere else (for me) but in the ultimate one-stop-shop—Divisoria.

But even if there are many people who want to go to Divisoria (others called Divi/DV) some still are not aware of how to go to the place and where exactly it is located. Divi can be found in the not so good, not so bad town of Tondo which can be found in Manila.

Divi is the place to be when you’re in a ‘I want to go shopping but I don’t have money’ mode; when it’s almost Christmas time and you have many friends and relatives and so, you feel obliged to give gifts because “It’s better to give than to receive”; when your mother gave you money to buy nice clothes at a mall but instead of buying something, you’ve done partying and gimmicking and of course your mother expects you to have new clothes so you will buy nice clothes for a cheaper price.

Other people I know buy stuffs in Divi and then when they got home, the stuffs they have bought are not working anymore. Like wrist watch, pens, etc. Even though the price is right, the quality of the stuff is absolutely wrong. So maybe one could say: “Don’t judge a thing by its price”

I personally always get irritated when I go to Divi. Yes, shopping for lower price is fun but who would have fun when the crowd there seems to not have learned to say “Excuse.” They just walk straight and they don’t care if they are hurting somebody. So tendency is, when I get hit, I hit someone also. Take note of the golden rule: “Do not do unto others what you don’t want others to do unto you” I know I’m wrong but I’m hurt, you know.

Anyway, when you’re at Divisoria at a peak shopping time like before Christmas, you can define what the real meaning of ‘crowded’ is. It’s as if the people there can risk their lives in that crowd just to buy things for their loved ones. Or may be, it’s as if they can risk their lives in that crowd because the things there are cheap and that they have so many loved ones.

There are also many malls at Divisoria like 168, Tutuban Mall, 999 and other number mall. And when you get in to the mall you can see many Koreans, Chinese or whatever their nationality is. Its like the owners of stalls at the mall are mostly foreign and that their staffs are Filipinas. As ironic as it seems, we are in the Philippines but the ‘boss’ at the stalls were foreign and Filipinos are serving for them. Irony at its best.

One thing I can’t understand about that place is that it is called “China town” I really can’t understand why. And I don’t want to know why. So if you want to know why, Google it.

Point is, Divisoria is a good place to be to shop at a cheaper price but one should also know that not all things you buy there are worth the price, the heat, your stress, your energy, your sweat, your effort and everything. But sometimes, there is really that thing called “luck”. So, if you’ll go there, good luck.

On being martyr

Minsan hindi talaga sapat yung mahal mo siya. Yung lahat ibibigay mo sa kanya, lahat ng pagmamahal mo, katawan mo, pera mo, materyal na bagay, lahat lahat ng gusto niya. Minsan kasi hindi talaga. Hindi lahat ng tao ay mamahalin ka dahil mahal mo siya.

Alam mo nang ginagamit ka, papaka tanga ka pa. May jowa na nga yung tao, text pa din kayo ng text. Oo nga at siya ang unang nagtetext. Oo nga at siya ang nagyayaya lumabas. E pumapayag ka naman. Kahit alam mong may jowa siya. Kaloka. Tapos magrereklamo ka. Sasabihin mong "Sobrang pathetic ko na" Aba naman, proud ka pa ba?

Hindi naman masama magmahal e. Pero know your limits. Hindi naman kasi sa lahat ng oras uubra yung line ni Kim Chiu na "Tanga na kung tanga pero mahal kita" Yes, very touching. Pero kung hindi ka talaga mahal ng mahal mo at alam mong ginagamit ka lang, at alam mong nagpapakamartir ka na, Back off na.

Tapos sasabihin mong hindi mo alam ang gagawin mo? Na hindi mo kaya umiwas dahil "Mahal na mahal ko siya e" E hindi ka nga mahal e! Anong gagawin natin? Papaka tanga ka hanggang mahalin ka? E pano kung di ka talaga mamahalin niyan?

Hindi totoong kapag pinatunayan mo kung gano mo sya kamahal, mamahalin ka din niya. Minsan kahit naibigay mo na lahat, balak mo pa ibigay ang kulang, walang effect yan. Lalo na kung may iba siyang mahal.

Tapos kinokontak ka lang niya kapag warla sila ng jowa niya? At ang malala niyan, ine entertain mo pa. Anong nangyari? Tapos sa huli ikaw ang magrereklamo, ikaw ang iiyak gabi gabi? Ikaw ang iinom ng iinom dahil problemado ka? Wow.

Ang mga ganung tao, yung mga manggagamit, dapat iniiwasan yan. Dapat hindi pinagaaksayahan ng panahon. Kahit pa sinabihan ka niya ng 'I love you' pero alam mong mahal niya yung jowa niya, wag kang umasa. Tandaan na hindi lahat ng 'I love you' totoo. So ano yun? Mahal ka niya kapag single siya? Ay puta foul.

Anong gagawin mo? Diba iiwas? "E mahal ko nga e, hindi ko kaya" Yang rason na yan, hindi rin totoo minsan e. Nasanay ka lang siguro na nandyan siya, na sweet siya sayo. Ang tanong: Hindi ba siya sweet sa jow niya? Malamang lamang mas sweet siya dun. Diba?

The fact na may jowa siya at tinetext ka pa at niyaya ka lumabas at ikaw ang magbabayad lahat, you SHOULD KNOW. Ginagamit ka lang. Wag kang maging proud na rebound ka lang. Puta maraming pamalit diyan. Wag na wag mong sasabihing "Wala na akong makikitang katulad niya" Duh, alangan namang katulad pa niya ang hanapin mo diba? Edi sinaktan ka ulit? Pinerahan ka ulit? Pinaasa ka ulit? Ginamit ka lang ulit?

Main point is: Wag magpaka tanga. Marami pa diyang iba na mas makaka appreciate sayo. Na mas worth ng oras mo, ng pera mo, ng katawan mo, ng buong pagmamahal mo. Kailangang tandaan na dapat mas mahal mo ang sarili mo kesa sa iba. Kasi kung mas mahal mo sila at hindi mo sila kayang mawala, talong talo ka.

Dear all,

Hindi talaga sa lahat ng oras nandyan yung mga "kaibigan" mo. Yung akala mo mga kaibigan na nireregaluhan mo pa kapag christmas, ka laughtripan always, at kung ano ano pa. Akala mo tight na kayo e.

Ang saklap kapag nagsimula na ang iwasan, nagkagap na. At eto na ang iwanan sa ere. Akala ko kahit konting pakialam may ibibigay sila. This does not pertains to all my "friends" alam kong may ibang totoo pero madaming hindi.

You should not act in front of a person like nothing happened when you know for a fact that you're talking shits behind that person's back. You should atleast spill that shits up front hindi yung putanginang mambabackstab kayo then plastikan ever kapag kaharap na.

Kung ayaw mong gawin sayo, wag mong gawin sa iba. Napaka kupal ng mga hayop.

Nakakapagod isipin. Ang sakit lang.
Karma nalang bahala sa inyo. Puta.