Hirap pag walang pinanghahawakan

Ang hirap kapag umaasa ka kasi, wala kang pinanghahawakan. Yung isang araw ang saya saya niyo, yung may pa heart heart pa sa messages tapos makikita mo na may wino wall post siya na iba.

Di ka makapag react kasi hindi maman siya sayo diba? Dika makapag react kasi wala naman kayong agreement na sa kanya ka lang e. Dika makapag react kasi sino ka nga ba naman para sa kanya. Dika makapag react kasi wala naman ngang kasiguraduhan kung anong meron kayo. E ano nga bang meron kayo?

Yun nga e. Wala namang kayo. Hindi naman kayo. So wala kang 'K'. Wala kang 'K'arapatang magreklamo. Wala kang 'K'arapatang magselos. Wala kang 'K'arapatang kwestyunin siya kasi wala namang 'K'ayo.

Sakit diba? Yung akala mo konting konti nalang liligawan ka na niya, yung akala mo eto na yun e, magkaka lovelife ka na. Mas masklap kapag bigla siyang mawawalan ng koneksyon sayo pero malalaman mong konekted siya sa iba. Ouch diba.

Yung di mo alam ang magiging reaction mo. Ang alam mo lang, ang sakit, sobrang sakit. Hindi mo nga lang alam kung dapat ka bang magalit, dapat ka bang magtampo, mainis, o dapat bang wala kang maramdaman dahil ikaw lang naman ang umasa.

Siguro unconsciously napaasa ka niya. At ikaw naman, umasa naman. Tapos nung narealize mo na walang mangyayari sa inyo, hindi mo na siya ma confront. Bakit? E nakakahiya kasi di ba? So ang mangyayari, kunwari nalang strong ka, na hindi ka affected na parang naki ride ka lang sa game niya, na kunwari player ka din. Pero yung puso mo, kung umiiyak lang yan, pulang pula na mata niyan.

Mahirap no? Yung walang pinanghahawakan. Kasi dobleng hulog yan e. Una mapo fall ka sa kanya. Then hindi ka niya sasaluhin, so mapo fall ka ulit. Ang sakit diba?

Hanggat maaari, wag masyadong ma attach kung ang taong involved ay walang balak mag pa attached. Hanggat maaari, wag mahuhulog kung ang taong involved ay hindi ka kayang saluhin. Hanggat maaari, wag aasa kapag alam mong walang kasiguraduhan ang lahat ng meron kayo.

Hirap pag walang pinanghahawakan

Ang hirap kapag umaasa ka kasi, wala kang pinanghahawakan. Yung isang araw ang saya saya niyo, yung may pa heart heart pa sa messages tapos makikita mo na may wino wall post siya na iba.

Di ka makapag react kasi hindi maman siya sayo diba? Dika makapag react kasi wala naman kayong agreement na sa kanya ka lang e. Dika makapag react kasi sino ka nga ba naman para sa kanya. Dika makapag react kasi wala naman ngang kasiguraduhan kung anong meron kayo. E ano nga bang meron kayo?

Yun nga e. Wala namang kayo. Hindi naman kayo. So wala kang 'K'. Wala kang 'K'arapatang magreklamo. Wala kang 'K'arapatang magselos. Wala kang 'K'arapatang kwestyunin siya kasi wala namang 'K'ayo.

Sakit diba? Yung akala mo konting konti nalang liligawan ka na niya, yung akala mo eto na yun e, magkaka lovelife ka na. Mas masklap kapag bigla siyang mawawalan ng koneksyon sayo pero malalaman mong konekted siya sa iba. Ouch diba.

Yung di mo alam ang magiging reaction mo. Ang alam mo lang, ang sakit, sobrang sakit. Hindi mo nga lang alam kung dapat ka bang magalit, dapat ka bang magtampo, mainis, o dapat bang wala kang maramdaman dahil ikaw lang naman ang umasa.

Siguro unconsciously napaasa ka niya. At ikaw naman, umasa naman. Tapos nung narealize mo na walang mangyayari sa inyo, hindi mo na siya ma confront. Bakit? E nakakahiya kasi di ba? So ang mangyayari, kunwari nalang strong ka, na hindi ka affected na parang naki ride ka lang sa game niya, na kunwari player ka din. Pero yung puso mo, kung umiiyak lang yan, pulang pula na mata niyan.

Mahirap no? Yung walang pinanghahawakan. Kasi dobleng hulog yan e. Una mapo fall ka sa kanya. Then hindi ka niya sasaluhin, so mapo fall ka ulit. Ang sakit diba?

Hanggat maaari, wag masyadong ma attach kung ang taong involved ay walang balak mag pa attached. Hanggat maaari, wag mahuhulog kung ang taong involved ay hindi ka kayang saluhin. Hanggat maaari, wag aasa kapag alam mong walang kasiguraduhan ang lahat ng meron kayo.

Walang aasa kapag walang nagpapaasa

Wala namang aasa kung walang nagpapaasa e.

"Hindi naman kami e"
-Hindi nga kayo e pano kung umasta ka pala kapag kasama mo siya e parang kayo, kung magparamdam ka pala sa text e parang kayo, yung tipong "O kumain ka naba? Wag ka papagutom ha?" Isipin mo kung sinong simpleng kaibigan ang gaganyan?

"Siya lang naman kasi nag assume e"
-Hello? Paanong hindi mag a assume kyng binibigyan mo ng motibo para mag assume? Kung hindi mo naman pala gusto yung tao e wag ka nang kumerengkeng! Hindi yung porket alam mong gusto ka niya e aasta ka na gusto mo din siya.

Kapag ganun edi siyempre iisipin nung tao na mutual ang nararamdaman niyo sa isa't isa tapos kapag malalaman ng iba na ganun kayo sasabihin mo "Kaibigan ko lang yun"

Para sa mga taong nagpapaasa, masyado ba kayong perpekto para manakit? Kayo kaya paasahin? Ang galing niyong mga putangina kayo a? Kung hindi mo gusto at gusto ka, wag mo na kerengkengin. Kerengkeng ka din e!

Wag kang ano, kung ayaw mong ma ano, ano ka din e!

TAKE (2)

Regarding my post about TAKE.

Nag message ako sa kanya sa facebook at sinabi kong basahin niya yun, andun lahat ng nararamdaman ko. Then dinelete ko siya sa friends ko. Dahil bitter ako, pake mo?

Tapos tinext niya ako 'Can't we be friends?' Ay putangina? Putangina? Manhid lang? Manhid lang? Tapos sinabi kong ayaw ko na ng any way of communication with him sabi niya ang labo ko daw.

Naiiyak ako sa sobrang insensitive niya.

Hindi porket alam mong mahal kita, mauuto mo pa ako. Napapagod ako at pagod na akong mahalin ka. Ayoko na.

I'm trying to move on here so layuan mo na ako putangina. Sakit lang dulot mo sakin e at hindi ko na gusto. Mahal na mahal kita at ang sakit sakit na. Pero hindi katulad sa movie na kaya kong magintay, ayoko.

Hindi katulad sa movie na 3month rule lang, puta naka 2yr nako o. 2yr rule ba ito?? Tama na.

Kung magiging one more chance ang ending ng storya na ito edi cute pero ako, hindi ko na aantaying totoong magbalik loob ka sakin. Ako, lalayo na. Sawang sawa na ako. Sobrang manhid mo. Napaka manhid mo.

Maawa ka naman, tigil na. :(

To commit or not to?

Nag a I love you-han kayo pero hindi kayo.
Bakit nga ba may ganyan?

Pwedeng parehong ayaw ng commitment. Yung ayaw ng pinapakealaman siya, ayaw ng may nagtetext sa kanya maya maya, ayaw ng masasakal siya or ayaw magbago ang samahan kasi diba minsan, kapag masyado na kayong attached sa isa't isa at alam na niya lahat sayo, nakakawalang gana na, wala ng thrill diba?

Minsan mas masaya talaga na hindi kayo pero mahal niyo ang isa't isa, na hindi kayo pero may nagaalaga sayo, na hindi kayo pero alam mong mahal ka niya.

Ang tanong, nakakasigurado ka bang ikaw lang ang mahal niya? Nakakasigurado ka bang sayo lang niya sinasabi na "Ayoko ng commitment e" Nakakasigurado ka ba na ang text niya na "I love you" ay para sayo lang?

Minsan kailangan mo din ng kasiguraduhan e, na sayo lang siya. Bale, minsan talaga kailangan yung commitment. Ang sarap sana ayawan talaga ng commitment diba? Tangina ako nga ayoko ma commit e. Kaso mas gugustuhin mo bang makipaglandian siya sa iba dahil hindi naman kayo committed sa isa't isa o maging committed sa isa't isa tapos ikaw lang ang lalandiin niya?

Diba dun kana sa pangalawa? Mahirap talaga maging in a relationship status pero mas mahirap naman atang makipag unsure-if-s/he-really-loves-me status diba?

Kasakal kapag committed.
Pero kalungkot pag walang kasiguraduhan.

Happy fathers day!

Hindi ko siya nakakausap madalas, nakakausap ko lang siya kapag pinapagalitan niya ako. Para siyang aso, lahat naaamoy.

Yung alam kong hindi na niya ako mahuhuli na hindi ako nauwi sa dorm dahil nasa cavite siya at nasa manila ako pero nahuhuli pa din ang lola mo. Haha.

Para kaming hindi magkakilala kapag wala ang nanay ko at ako ang katabi niya sa kotse. That awkward moment. Super awkward moment. Haha.

Yung hindi ako makapag joke sa harap niya dahil dyahe. Yung kapag nagtext siya na mag smiley, masaya na ako. Yung pag aalis ako ng bahay at nasabihan niya ako ng ingat, ititweet ko na yun. Dahil napaka memorable na.

Yung mga ganung bagay na minsan lang mangyari. Ang sarap sa pakiramdam, masaya.

Yung kapag magkausap sila ng mama at tatanungin niya ang mama kung saan gusto kumain at kapag sinabi na, kokontra nalang siya bigla. At siya padin ang masusunod.

Mga tatay talaga, ang daming reklamo. Yung minsan naiisip mo na sana iba nalang ang tatay mo lalo na kapag pinapalo kapa niya nung bata ka, kapag sinasaktan ka via words or physically.

Yung ang sakit pero wala ka magawa, ama mo yan e.

Baliktarin mo man ang mundo, maging puti man ang uwak, maging 500 years man ang UST, malaos man ang tumblr at twitter, ama mo pa din yan.

Happy fathers day sa lahat ng mga tatay!

Nakahingang malalim :)

Ang gaan ng loob ko ngayon dahil sa wakas nakausap ko na ang mga kaibigan ko tungkol sa aking bisyo. Sinabi nilang tanggap nila ako at hindi yun magbabago.

Sinabi din nila na alam naman daw nila yun at hindi lang nila ako makausap tungkol dun dahil baka nga maging awkward. Nakahinga na ako ng maluwang dahil sa wakas nasabi ko na ang nararamdaman ko at nandyan padin sila para suportahan ako.

Mahal na mahal ko sila. Kahit noong pakiramdam ko hindi nila ako tanggap, mahal na mahal ko sila kahit minsan unconsciously or consciously nasasaktan nila ako. At least ngayon naamin ko na at naiintindihan pa din nila ako. And I am, for now happy with that. :)

Labo ko e

Parang feeling ko, sobrang kulang nang pagkatao ko, na willing ko na i try lahat para lang malaman kung ano bang problema sa sarili ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko, ang hirap na wala kang ibang taong napagsasabihan ng nararamdaman mo kasi pakiramdam ko walang makakaintindi sa akin.

Na I am not doing these things I do for the sake of being cool, of being strong, or of being a rebel. Im doing this because I do not know what else I could do. Naaawa ako sa sarili o dahil wala akong mapagsabihan ng mga gusto kong sabihin.

Yun din siguro ang dahilan aya feel na feel ko minsan mag blog, dahil sasabog na ang utak ko kapag wala akong pinagsabihan ng mga nararamdaman ko.

I am super incomplete and super lost and I don't know what to do but I am not seeking for help. Ang labo diba? Ang labo ko. Nakakainis.

TA KE

Huling boyfriend, Nov25 2009. He broke up with me Dec 26 2009. Matagal ko na siyang crush e. Tapos nagulat nalang ako isang araw ni chat niya ako sa facebook. Parang since 2008 kasi crush ko na siya. Tapos di talaga ako nagpapa pansin. Kaya ang saya ko nung ni chat niya ako, wall post, at mahabang usapan. Edi syempre kilig na kilig ako diba? Tapos textxt na no.

E busy siya sa buhay niya, so ako naman si tanga, ako pa ang tatawag. Para lang makausap siya. Syempre, patay na patay ako sa kanya e. Diko lang alam kung totoo pero ramdam kong mahal ko siya. Tapos after 3 days nanligaw siya. E sino ba naman akong maganda para magpakipot pa? Edi sinagot ko na din agad mga after 2 days yata.

Tapos edi kami na, e taga Alabang siya, taga Manila ako. Edi malayo, hindi nakakapag kita. Alangan namang ako pa pumunta Alabang diba? Pero honestly kung mayaman lang ako, pinuntahan ko na talaga pero hindi e. Edi text lang at facebook communication. Gabi ko lang siya nakakatext kasi nga "busy" siya.

Kung hindi siya nag pa practice sa banda, nag ma magic siya sa cards, nag iinom, or nag pa practice ng flair. Stop kasi siya nung time na yun so yun lang pinagkakaabalahan niya. SO busy siya all day. Kahit hindi naman valid ang reason niya para hindi niya ako itext man lang, okay lang mahal ko naman siya e. To think na sa sobrang katangahan ko, ako pa minsan nagloload sa kanya

Take note, 10 na ata ang pinaka madaming text niya sa isang araw. YES, BINIBILANG KO! Naka save lahat noon! Na kapag hindi na siya nagrereply, BABASAHIN NKO LAHAT PAULIT ULIT. At kahit ramdam ko na hindi niya ako mahal, sasabihin ko lang sa sarili ko na "BOYFRIEND MO SIYA AT LEAST. MAHAL KA NIYAN! BUSY LANG SIYA!" Ganon ako for 1 fucking month.

Hindi ako nagreklamo kahit isang besess kasi baka sabihin niyang nakakasakal ako at iwan niya ako. Hindi ko magawang sabihing "Ano ba! Parang wala kang girlfriend a" kasi ayoko magalit siya. Ako na dehado, ako pa takot sa kanya. Anong magagawa ko? Mahal ko siya e,

Ginawa ko na lahat nang alam kong paraan para maiparamdam sa kanya kung gano ko siya kamahal kahit sa text lang pero SIGURO HINDI NIYA NARAMDAMAN. SIGURO HINDI SAPAT.

Kahit ang sakit sakit na, diko siya iniwan. Monthsary namin, pasko. Inintay kong batiin niya ako, wala. Ni isang text, wala. Kinabukasan... nag message siya. SA FACEBOOK!

"hey C, let's be friends na lng muna. di ko pa ata keri mag gf ngayon hoho. well at least we tried. nahihirapan ka lng eeh. ayaw ko laging ganun. na nasasaktan ka. pasensha na topak kasi ako ngayon."

No you didn't tried!!!!! At nahiya naman ako sa HOHO mo! Alam mo ba kung putanginang ganong kasakit na ibe break ka afterv ng 1month niyo? Putangina mo! Putangina mo! Pero syempre, akong kunwaring strong, ang reply ko, "Sure" Puta diba? Puta.

Tapos ayun, 2011. Nalasing ako one time, sinabi ko lahat ng yan, yung nararamdaman ko, LAHAT! Sabi niya wala daw siya iba masabi kundi sorry at hindi pa naman daw late para bumawi and then the next day... LILIGAWAN DAW NIYA AKO

What the fuck diba? Sabi ko wag niya akong ligawan kung naaawa lang siya. Sabi niya hindi naman daw. Sabi ko bakit. Sabi niya NAISIP KO LANG. Ay wow diba? Ay wow!!!!!

Edi um-oo ako kasi baka gusto niya makabawi sa mga sakit na naidulot niya sa akin. Pero ang nangyari, puro GM ang txt. Wow ang saya naman ng panliligaw mo kuya feel na feel ko e. SHet e. Shet talaga e. Woooo nakaka inlove e!

THE FACT NA ALAM MONG HINDI PA AKO NAKAKA MOVE ON SAYO, NA WALA PA AKONG BOYFRIEND SINCE YOU, PUTANGINA HUWAG MO AKONG PAASAHIN. PUTANGINA GAGUHAN NA E. HINDI PORKET MAHAL KITA HANGGANG NGAYON MAGPAPAASA KA NG MAGPAPAASA. OO UMAASA AKO. SYEMPRE MAHAL KITA E. AT NAGPAPAASA KA PUTANGINA. WALANG AASA KUNG WALANG NAGPAPAASA KAYA PUTANGINA KUNG WALA KANG BALAK MAHALIN AKO WAG KANG KUMEMBERLOO DIYAN KASI BINABALAK KO MAG MOVE ON!! MAHAL KITA AT NATATALI AKO SAYO DAHIL GANYAN KA NG GANYAN! WAG PAASA PUTANGINA.

Dear C, A, B, T

Hi, alam kong kaibigan kita pero kailangan ko to ilabas e. Masakit na hindi ko to masabi. Alam kong bata ka pa, kaya siguro masamang tao ang tingin mo sa akin. Sorry kung nagyoyosi ako at umiinom. Kung tingin mo masama akong tao dahil don, sorry. Kung tingin mo hindi ako mabuting kaibigan dahil dun, sorry. Sana lang wag gawing basihan ang bisyo sa sukat ng pagkakaibigan.

Kayo kasi yung mga kaibigan ko e, mula pa noon, tapos feeling ko hindi niyo ako tanggap dahil sa bisyo ko. Ang sakit sakit. Lalo na kapag alam ko na pinaguusapan niyo ko. Sa likod ko. Tapos kapag magkakaharap tayo sobrang okay. Minsan may ilangan. Sobra sobrang sakit. Mahal na mahal ko kayo e. ALam niyo yung ang saya saya ko kasama kayo tapos parang feeling ko dahil sa mga bisyo ko, ang sama sama ko nang tao para sa inyo. Grabeng sakit.

Tapos napilitan akong lumayo, yung hindi na sumasabay kumain dahil nga feeling ko awkward na kasi nga ganun. Sobrang nakakaiyak. Nakakaiyak na kayo yung mga sobrang kaibigan ko tapos ang saya saya natin pero biglang nagkaiwanan sa ere. Sobrang sakit e. Sobrang sakit e.

Yung mag wo wall post kayo sa isa’t isa tapos hindi ako kasama. Alam niyo yung may feelings? Ako yun e, hindi naman ako manhid e. Umaakto lang ako na parang walang nangyayari pero kung nakakamatay lang yung ganyang treatment, bulok na siguro bangkay ko ngayon.

Ang hirap na hindi ka tanggap ng mga kaibigan mo. Na hindi mo maipakita yung totoong ikaw sa harap nila. Hindi naman ibig sabihin na dahil may bisyo ako, masama na akong tao e. Sa lahat ng tao, kayo nga mas may kilala sakin e. E bakit ganun? Bakit ganonnnnnn. Ang sakit e. Ang sakit sakit e. Sobra e.

Yung mag gu groupings tapos parang invisible ako at hindi niyo man lang ako tatanungin kung sino ka grupo ko? Shet. Gusto kong lumubog sa kinauupuan ko nun e. Sobrang sakit na parang wala kayong paki sakin. Okay lang naman na hindi niyo ako i grupo e pero yung hindi niyo man lang ako tatanungin kung sino kagrupo ko? Foul e. Sobrang foul e.

Yung sa thesis na ako pa ang nagmakaawa na igrupo niyo ko? Nawala na nga yung pride ko e. Sobrang nawala e. Sobra. Yung mas pipiliin niyo pa yung absent kesa sakin? Bobo ba ako? Hindi ba ako tutulong? Oo tamad ako pero kaya ko namang patunayan ang sarili ko e. Gugustuhin ko ba makakuha ng mababang grade? Hindi syempre diba? Ano ba. Ganun ba ako kawalang kwenta sa paningin niyo? Ang sakit sakit e.

Sana magkakaibigan tayo sa saya at lungkot. Hindi saya lang. Alam ko masaya tayo pero kapag ayaw na sa isang tao, iwanan na? Last resort na? Sobrang sakit e. Guys hindi ako manhid e. Hindi ako manhid.


Sorry pero kailangan ko lang ilabas to.

Hindi naman ako masamang tao e.

May criteria ba sa circle of friends niyo? Ouch kasi e. Sakit. Sobra.

Mabasa niyo man o hindi, basta nailabas ko.

Mahal ko pa din kayo. At sana alam niyo yun.