Ang mahalaga, masaya siya

Minsan sapat na yung masaya siya kahit hindi ikaw yung dahilan ng pagiging masaya niya. Minsan ayos na sayo na dehado ka basta lang makita mo yung ngiti sa labi niya. Minsan kahit unfair na, wala kang mareklamo, masaya ka naman para sa kanya e.

Yun naman daw talaga ang totoong kahulugan ng pagmamamahal diba? Yung maging masaya ka para sa kanya, yung kahit hindi ikaw ang dahilan kung bakit siya masaya, okay lang. Basta makita mo lang na nandun ang ngiti sa labi niya.

Parang kung nasa isang relasyon kayo pero may mahal na siyang iba, hindi mo pa ba siya papakawalan kung dun naman siya masaya? Hindi ka pa ba magpaparaya lalo na kung alam mong wala naman sayo yung puso niya? Magiging makasarili ka pa ba dahil lang sa mahal mo siya?

Diba nga ang pagibig hindi uumbra kapag one way lang? Palaging dapat two way. Dapat mahal mo siya kagaya ng mahal ka din ka niya. Kasi kapag isa lang ang umiibig, hindi masaya, hindi maayos.

Minsan dapat kapag hindi na siya masaya, stop na. Kapag hindi ka na masaya, wag na ipilit. Para maayos lahat. Minsan hindi na niya kailangang sabihing hindi na siya masaya para malaman mo. Minsan alam mo na talaga yun sa sarili mo diba?

So kapag alam mong hindi siya masaya, kahit masakit, let it go. Fucking let it go. Para sa huli, lahat okay, lahat masaya.

Ang mahalaga, masaya siya

Minsan sapat na yung masaya siya kahit hindi ikaw yung dahilan ng pagiging masaya niya. Minsan ayos na sayo na dehado ka basta lang makita mo yung ngiti sa labi niya. Minsan kahit unfair na, wala kang mareklamo, masaya ka naman para sa kanya e.

Yun naman daw talaga ang totoong kahulugan ng pagmamamahal diba? Yung maging masaya ka para sa kanya, yung kahit hindi ikaw ang dahilan kung bakit siya masaya, okay lang. Basta makita mo lang na nandun ang ngiti sa labi niya.

Parang kung nasa isang relasyon kayo pero may mahal na siyang iba, hindi mo pa ba siya papakawalan kung dun naman siya masaya? Hindi ka pa ba magpaparaya lalo na kung alam mong wala naman sayo yung puso niya? Magiging makasarili ka pa ba dahil lang sa mahal mo siya?

Diba nga ang pagibig hindi uumbra kapag one way lang? Palaging dapat two way. Dapat mahal mo siya kagaya ng mahal ka din ka niya. Kasi kapag isa lang ang umiibig, hindi masaya, hindi maayos.

Minsan dapat kapag hindi na siya masaya, stop na. Kapag hindi ka na masaya, wag na ipilit. Para maayos lahat. Minsan hindi na niya kailangang sabihing hindi na siya masaya para malaman mo. Minsan alam mo na talaga yun sa sarili mo diba?

So kapag alam mong hindi siya masaya, kahit masakit, let it go. Fucking let it go. Para sa huli, lahat okay, lahat masaya.

Hirap pag walang pinanghahawakan

Ang hirap kapag umaasa ka kasi, wala kang pinanghahawakan. Yung isang araw ang saya saya niyo, yung may pa heart heart pa sa messages tapos makikita mo na may wino wall post siya na iba.

Di ka makapag react kasi hindi maman siya sayo diba? Dika makapag react kasi wala naman kayong agreement na sa kanya ka lang e. Dika makapag react kasi sino ka nga ba naman para sa kanya. Dika makapag react kasi wala naman ngang kasiguraduhan kung anong meron kayo. E ano nga bang meron kayo?

Yun nga e. Wala namang kayo. Hindi naman kayo. So wala kang 'K'. Wala kang 'K'arapatang magreklamo. Wala kang 'K'arapatang magselos. Wala kang 'K'arapatang kwestyunin siya kasi wala namang 'K'ayo.

Sakit diba? Yung akala mo konting konti nalang liligawan ka na niya, yung akala mo eto na yun e, magkaka lovelife ka na. Mas masklap kapag bigla siyang mawawalan ng koneksyon sayo pero malalaman mong konekted siya sa iba. Ouch diba.

Yung di mo alam ang magiging reaction mo. Ang alam mo lang, ang sakit, sobrang sakit. Hindi mo nga lang alam kung dapat ka bang magalit, dapat ka bang magtampo, mainis, o dapat bang wala kang maramdaman dahil ikaw lang naman ang umasa.

Siguro unconsciously napaasa ka niya. At ikaw naman, umasa naman. Tapos nung narealize mo na walang mangyayari sa inyo, hindi mo na siya ma confront. Bakit? E nakakahiya kasi di ba? So ang mangyayari, kunwari nalang strong ka, na hindi ka affected na parang naki ride ka lang sa game niya, na kunwari player ka din. Pero yung puso mo, kung umiiyak lang yan, pulang pula na mata niyan.

Mahirap no? Yung walang pinanghahawakan. Kasi dobleng hulog yan e. Una mapo fall ka sa kanya. Then hindi ka niya sasaluhin, so mapo fall ka ulit. Ang sakit diba?

Hanggat maaari, wag masyadong ma attach kung ang taong involved ay walang balak mag pa attached. Hanggat maaari, wag mahuhulog kung ang taong involved ay hindi ka kayang saluhin. Hanggat maaari, wag aasa kapag alam mong walang kasiguraduhan ang lahat ng meron kayo.

Hirap pag walang pinanghahawakan

Ang hirap kapag umaasa ka kasi, wala kang pinanghahawakan. Yung isang araw ang saya saya niyo, yung may pa heart heart pa sa messages tapos makikita mo na may wino wall post siya na iba.

Di ka makapag react kasi hindi maman siya sayo diba? Dika makapag react kasi wala naman kayong agreement na sa kanya ka lang e. Dika makapag react kasi sino ka nga ba naman para sa kanya. Dika makapag react kasi wala naman ngang kasiguraduhan kung anong meron kayo. E ano nga bang meron kayo?

Yun nga e. Wala namang kayo. Hindi naman kayo. So wala kang 'K'. Wala kang 'K'arapatang magreklamo. Wala kang 'K'arapatang magselos. Wala kang 'K'arapatang kwestyunin siya kasi wala namang 'K'ayo.

Sakit diba? Yung akala mo konting konti nalang liligawan ka na niya, yung akala mo eto na yun e, magkaka lovelife ka na. Mas masklap kapag bigla siyang mawawalan ng koneksyon sayo pero malalaman mong konekted siya sa iba. Ouch diba.

Yung di mo alam ang magiging reaction mo. Ang alam mo lang, ang sakit, sobrang sakit. Hindi mo nga lang alam kung dapat ka bang magalit, dapat ka bang magtampo, mainis, o dapat bang wala kang maramdaman dahil ikaw lang naman ang umasa.

Siguro unconsciously napaasa ka niya. At ikaw naman, umasa naman. Tapos nung narealize mo na walang mangyayari sa inyo, hindi mo na siya ma confront. Bakit? E nakakahiya kasi di ba? So ang mangyayari, kunwari nalang strong ka, na hindi ka affected na parang naki ride ka lang sa game niya, na kunwari player ka din. Pero yung puso mo, kung umiiyak lang yan, pulang pula na mata niyan.

Mahirap no? Yung walang pinanghahawakan. Kasi dobleng hulog yan e. Una mapo fall ka sa kanya. Then hindi ka niya sasaluhin, so mapo fall ka ulit. Ang sakit diba?

Hanggat maaari, wag masyadong ma attach kung ang taong involved ay walang balak mag pa attached. Hanggat maaari, wag mahuhulog kung ang taong involved ay hindi ka kayang saluhin. Hanggat maaari, wag aasa kapag alam mong walang kasiguraduhan ang lahat ng meron kayo.

Walang aasa kapag walang nagpapaasa

Wala namang aasa kung walang nagpapaasa e.

"Hindi naman kami e"
-Hindi nga kayo e pano kung umasta ka pala kapag kasama mo siya e parang kayo, kung magparamdam ka pala sa text e parang kayo, yung tipong "O kumain ka naba? Wag ka papagutom ha?" Isipin mo kung sinong simpleng kaibigan ang gaganyan?

"Siya lang naman kasi nag assume e"
-Hello? Paanong hindi mag a assume kyng binibigyan mo ng motibo para mag assume? Kung hindi mo naman pala gusto yung tao e wag ka nang kumerengkeng! Hindi yung porket alam mong gusto ka niya e aasta ka na gusto mo din siya.

Kapag ganun edi siyempre iisipin nung tao na mutual ang nararamdaman niyo sa isa't isa tapos kapag malalaman ng iba na ganun kayo sasabihin mo "Kaibigan ko lang yun"

Para sa mga taong nagpapaasa, masyado ba kayong perpekto para manakit? Kayo kaya paasahin? Ang galing niyong mga putangina kayo a? Kung hindi mo gusto at gusto ka, wag mo na kerengkengin. Kerengkeng ka din e!

Wag kang ano, kung ayaw mong ma ano, ano ka din e!

TAKE (2)

Regarding my post about TAKE.

Nag message ako sa kanya sa facebook at sinabi kong basahin niya yun, andun lahat ng nararamdaman ko. Then dinelete ko siya sa friends ko. Dahil bitter ako, pake mo?

Tapos tinext niya ako 'Can't we be friends?' Ay putangina? Putangina? Manhid lang? Manhid lang? Tapos sinabi kong ayaw ko na ng any way of communication with him sabi niya ang labo ko daw.

Naiiyak ako sa sobrang insensitive niya.

Hindi porket alam mong mahal kita, mauuto mo pa ako. Napapagod ako at pagod na akong mahalin ka. Ayoko na.

I'm trying to move on here so layuan mo na ako putangina. Sakit lang dulot mo sakin e at hindi ko na gusto. Mahal na mahal kita at ang sakit sakit na. Pero hindi katulad sa movie na kaya kong magintay, ayoko.

Hindi katulad sa movie na 3month rule lang, puta naka 2yr nako o. 2yr rule ba ito?? Tama na.

Kung magiging one more chance ang ending ng storya na ito edi cute pero ako, hindi ko na aantaying totoong magbalik loob ka sakin. Ako, lalayo na. Sawang sawa na ako. Sobrang manhid mo. Napaka manhid mo.

Maawa ka naman, tigil na. :(

To commit or not to?

Nag a I love you-han kayo pero hindi kayo.
Bakit nga ba may ganyan?

Pwedeng parehong ayaw ng commitment. Yung ayaw ng pinapakealaman siya, ayaw ng may nagtetext sa kanya maya maya, ayaw ng masasakal siya or ayaw magbago ang samahan kasi diba minsan, kapag masyado na kayong attached sa isa't isa at alam na niya lahat sayo, nakakawalang gana na, wala ng thrill diba?

Minsan mas masaya talaga na hindi kayo pero mahal niyo ang isa't isa, na hindi kayo pero may nagaalaga sayo, na hindi kayo pero alam mong mahal ka niya.

Ang tanong, nakakasigurado ka bang ikaw lang ang mahal niya? Nakakasigurado ka bang sayo lang niya sinasabi na "Ayoko ng commitment e" Nakakasigurado ka ba na ang text niya na "I love you" ay para sayo lang?

Minsan kailangan mo din ng kasiguraduhan e, na sayo lang siya. Bale, minsan talaga kailangan yung commitment. Ang sarap sana ayawan talaga ng commitment diba? Tangina ako nga ayoko ma commit e. Kaso mas gugustuhin mo bang makipaglandian siya sa iba dahil hindi naman kayo committed sa isa't isa o maging committed sa isa't isa tapos ikaw lang ang lalandiin niya?

Diba dun kana sa pangalawa? Mahirap talaga maging in a relationship status pero mas mahirap naman atang makipag unsure-if-s/he-really-loves-me status diba?

Kasakal kapag committed.
Pero kalungkot pag walang kasiguraduhan.

Happy fathers day!

Hindi ko siya nakakausap madalas, nakakausap ko lang siya kapag pinapagalitan niya ako. Para siyang aso, lahat naaamoy.

Yung alam kong hindi na niya ako mahuhuli na hindi ako nauwi sa dorm dahil nasa cavite siya at nasa manila ako pero nahuhuli pa din ang lola mo. Haha.

Para kaming hindi magkakilala kapag wala ang nanay ko at ako ang katabi niya sa kotse. That awkward moment. Super awkward moment. Haha.

Yung hindi ako makapag joke sa harap niya dahil dyahe. Yung kapag nagtext siya na mag smiley, masaya na ako. Yung pag aalis ako ng bahay at nasabihan niya ako ng ingat, ititweet ko na yun. Dahil napaka memorable na.

Yung mga ganung bagay na minsan lang mangyari. Ang sarap sa pakiramdam, masaya.

Yung kapag magkausap sila ng mama at tatanungin niya ang mama kung saan gusto kumain at kapag sinabi na, kokontra nalang siya bigla. At siya padin ang masusunod.

Mga tatay talaga, ang daming reklamo. Yung minsan naiisip mo na sana iba nalang ang tatay mo lalo na kapag pinapalo kapa niya nung bata ka, kapag sinasaktan ka via words or physically.

Yung ang sakit pero wala ka magawa, ama mo yan e.

Baliktarin mo man ang mundo, maging puti man ang uwak, maging 500 years man ang UST, malaos man ang tumblr at twitter, ama mo pa din yan.

Happy fathers day sa lahat ng mga tatay!

Nakahingang malalim :)

Ang gaan ng loob ko ngayon dahil sa wakas nakausap ko na ang mga kaibigan ko tungkol sa aking bisyo. Sinabi nilang tanggap nila ako at hindi yun magbabago.

Sinabi din nila na alam naman daw nila yun at hindi lang nila ako makausap tungkol dun dahil baka nga maging awkward. Nakahinga na ako ng maluwang dahil sa wakas nasabi ko na ang nararamdaman ko at nandyan padin sila para suportahan ako.

Mahal na mahal ko sila. Kahit noong pakiramdam ko hindi nila ako tanggap, mahal na mahal ko sila kahit minsan unconsciously or consciously nasasaktan nila ako. At least ngayon naamin ko na at naiintindihan pa din nila ako. And I am, for now happy with that. :)

Labo ko e

Parang feeling ko, sobrang kulang nang pagkatao ko, na willing ko na i try lahat para lang malaman kung ano bang problema sa sarili ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko, ang hirap na wala kang ibang taong napagsasabihan ng nararamdaman mo kasi pakiramdam ko walang makakaintindi sa akin.

Na I am not doing these things I do for the sake of being cool, of being strong, or of being a rebel. Im doing this because I do not know what else I could do. Naaawa ako sa sarili o dahil wala akong mapagsabihan ng mga gusto kong sabihin.

Yun din siguro ang dahilan aya feel na feel ko minsan mag blog, dahil sasabog na ang utak ko kapag wala akong pinagsabihan ng mga nararamdaman ko.

I am super incomplete and super lost and I don't know what to do but I am not seeking for help. Ang labo diba? Ang labo ko. Nakakainis.