“E kasi hindi siya ganyan e.”
“Hinahanap ko kasi yung mabait, yung chenes, yung chuchu…”
“Ang gusto ko sa babae/lalake yung …”
Diba ganyan minsan ang sinasabi natin kapag tinatanong kung “Bakit ba ayaw mo sa kanya?” “Ano ba kasing tipo mo?” Para bang may hinahanap tayo. Either yung kung anong meron tayo dati na nawala or yung nabuo sa isip natin na gusto natin. Nagkakaron tayo nang idea na “eto ang gusto ko” “dapat ganito”
Bakit nga ba? Marahil kaya ganun ang gusto mong trait ng magiging partner mo dahil ganun ang trait ng tatay mo or nanay mo at gusto mo ganun din. Marahil ganun ang trait na gusto mo sa partner dahil ganun yung napapanood mo sa tv. Marahil dahil ganun ang trait nung ex mo. Marahil ganun ang syota nang kaibigan mo. Maraming pwedeng pagmulan yan e. Kaya nagiging choosy tayo. Kasi meron tayong gusto. Nagkalaman ang isip natin na “Dapat ganito.”
E paano kapag walang ganyan? Paano kapag ang taong magmamahal sayo ng totoo o ang taong para sayo ay hindi ganyan? Hindi mo man lang bibigyan ng chance? Hindi mo man lang susubukan dahil “hindi kasi siya chuchu e”
Tapos magrereklamo tayo “Bakit ba walang nagmamahal sakin?” Tapos sasabihin natin sa mga kaibigan nating in a relationship na “O kayo na nga!” “Bute pa kayo.” E SINO BANG MAY KASALANAN? SINONG BANG CHOOSY?
Dapat sa isang relasyon, kakalimutan mo muna lahat ng bagay. Wag kang papasok sa isang relasyon na may hinahanap. Nang may naiiwan. Wag yung nasa isang relasyon ka na tapos sasabihin mong “Bute pa si ganyan…” Tapos magrereklamo ka sa bestfriend mo “Parang ayaw ko na, di kasi siya ganyan e”
Dapat blanko ka muna, wala ka munang laman. Parang papel lang na susulatan mo ng isang bagong storya. Hindi ka pwedeng magsulat ng ibang storya sa isang nag e exist pa na storya. Kung gusto mo gumawa ng bagong storya, paniguraduhing walang laman ang papel. Dahil kapag pinagsama ang isang storya at isa pa, kagulo ang ending. Pangit ang takbo, hindi maiintindihan.
Dapat kapag nasa isang relasyon ka, walang laman ang puso mo, walang bakas ng kahapon, wala kang ex na iisipin, wala kang ex na ikinukumpara, wala kang iisiping iba kung hindi siya, yung bago.
Ganun din sa paghahanap. Wala ka dapat basihan, walang markang dapat mong sundan. Para mas madali para sayo ang lahat. Para hindi ka nahihirapang pumili. Para mas alam mo ang gagawin mo.
Sa relasyon, yang puso mo, dapat wala yang laman. Para malamnan ito ng panibago. Para hindi dalawa, para hindi kagulo. Para malinaw ang takbo.
Notorious abortionist of Quiapo, held captive
Credit to a concerned citizen who tipped-off an illegal operation, the notorious abortionist of Quiapo, Manila was re-arrested last April 2.
Myla Sanchez, 34, was caught in action inside a shanty residence allegedly used as a hideout at 24 Basan St. Quiapo, Manila. Sanchez was arrested together with her suspected assistant.
The Plaza Miranda Police Community led by Commander Joselito Von Possel however, failed to seize the suspected assistant. The aid was described as fair and 5’7 in height.
Possel along with SPO2 Larry Punzalan and PO3 Efren Castro have closely watched the reported location leading to the confirmation of the reported act.
According to the report given to the Manila Police District Headquarters, the perpetrators were captured long before finishing the abortion. The ‘costumer’ was seemingly in a “giving birth position”, when the police arrested them.
The arresting-police seized ‘abortion paraphernalia’ (coconut oil, cotton, and two stainless forceps) on the crime scene.
The ‘costumer’ identified as Michelle Delos Santos, 24, was reportedly two months pregnant.
Sanchez and Delos Santos were brought at Jose Reyes Memorial Hospital for medical examination and are both under custody at the Manila Police District. #
Pano kapag...
Paano kapag may mahal ka tapos yung taong mahal mo feeling mo gusto ka din pero wala siyang ginagawang aksyon. Tapos may isang dumamating na minahal ka. At bilang mahal ka niya, natuwa ka at pumasok na din sa relasyong yun. Tapos lumayo yung isa.
Edi masaya ka na sa kung saan mang relasyong meron ka diba? Tahimik na buhay niyo, nagmamahalan. Mahal ka niya. Kuntento ka na don.
Pero paano kapag bumalik yung isa? Yung minahal mo talaga. At kapag nagkakatinginan kayo, hindi mo man aminin, may segundong tumitigil na para bang kayo lang ang tao sa mundo. Na iba talaga kapag siya. Na ang titig o ang pagkakataong yun ay kailanman hindi mo naranasan sa taong nagmamahal sayo?
Anong gagawin mo?
Dun ka sa mahal ka o dun ka sa mahal mo?
Ano nga bang mas okay? Yung minamahal o yung nagmamahal?
Syempre sa kahit saang relasyon siguradong nandyan yung taong mas lubos magmahal. Sa isang relasyon kailanman hindi naaging fair ang pagmamahalan ng mag partner. Nandyan yung kaya ibigay ng isa ang lahat lahat. Samantalang ang isa kalahati lang ang kayang ibigay. Ganun talaga e. It’s never fair.
Kung ako, dun ako sa mahal ko. Martir na kung martir, masokista na kung masokista pero gusto ko yung nahihirapan e. Oo ngat ibibigay nung nagmammahal sakin lahat lahat. Masaya ba ako? Okay na sakin yung ako yung nagbibigay ng lahat lahat dahil doon alam kong happy ako. Kesa naman mag settle sa hindi ko mahal dahil lang sa mahal niya ako. Nahihirapan ako, masasaktan ko pa siya. Unfair naman yun sa whole wide world diba?
Kahit saang parte ng relasyon, may kahirapang dulot. Promise na.
Edi masaya ka na sa kung saan mang relasyong meron ka diba? Tahimik na buhay niyo, nagmamahalan. Mahal ka niya. Kuntento ka na don.
Pero paano kapag bumalik yung isa? Yung minahal mo talaga. At kapag nagkakatinginan kayo, hindi mo man aminin, may segundong tumitigil na para bang kayo lang ang tao sa mundo. Na iba talaga kapag siya. Na ang titig o ang pagkakataong yun ay kailanman hindi mo naranasan sa taong nagmamahal sayo?
Anong gagawin mo?
Dun ka sa mahal ka o dun ka sa mahal mo?
Ano nga bang mas okay? Yung minamahal o yung nagmamahal?
Syempre sa kahit saang relasyon siguradong nandyan yung taong mas lubos magmahal. Sa isang relasyon kailanman hindi naaging fair ang pagmamahalan ng mag partner. Nandyan yung kaya ibigay ng isa ang lahat lahat. Samantalang ang isa kalahati lang ang kayang ibigay. Ganun talaga e. It’s never fair.
Kung ako, dun ako sa mahal ko. Martir na kung martir, masokista na kung masokista pero gusto ko yung nahihirapan e. Oo ngat ibibigay nung nagmammahal sakin lahat lahat. Masaya ba ako? Okay na sakin yung ako yung nagbibigay ng lahat lahat dahil doon alam kong happy ako. Kesa naman mag settle sa hindi ko mahal dahil lang sa mahal niya ako. Nahihirapan ako, masasaktan ko pa siya. Unfair naman yun sa whole wide world diba?
Kahit saang parte ng relasyon, may kahirapang dulot. Promise na.
Hinaing ng single.
Ang hirap naman ng ganito o. Yung parang halos lahat ng kaibigan mo, nagkakaroon na ng kasama sa buhay. Yung tropa kayo e. Gabi gabi tambay, inom, yosi at kung ano anong kalokohan. Yung kasama mo siya araw araw tapos isang araw magkaka someone special na siya. At yun na. Naisip ko na kung gano ako ka single. Tapos parang lahat sa paligid ko lovers ang nakikita ko. Para bang dati kapag nakakakita ako nang mga mag syota naiisip ko ay“Magbe break din kayo” Ngayon ang naiisip ko “Putangina bat ako wala”
Seryosong nagiba na ang tingin ko. Para bang sobrang napag iiwanan na ako nang panahon. Feeling ko kasi talaga, hindi pa ako nagmamahal ng todo. Yung unang counted ko na boyfriend, kaya lang kami nagtagal ay dahil siya ang first boyfriend ko. Yung pangalawang counted ko naman na boyfriend, crush na crush ko lang kaya ayun. Dalawa palang ang kina count ko. At ganyan pa sila. Ang saklap.
E pano nga naman yung mga NBSB edi mas masaklap? Ako feeling ko hindi. Kasi hindi pa nila nararanasan yung sakit na dulot nang maiiwan e. Mas masaklap yung nawalan tapos matagal bago magkaroon ulet *present!!!*
Alam mo ang sakit. Hahaha. Diko akalain ding sobrang lungkot lungkot ko na pala. Na kapag iiwan ko ang cellphone ko nang 1 week, wala man lang importanteng mag tetext sa akin. Kundi yung nanay ko.
Noon nga hindi pwedeng hindi ako mag charge after 2hours dahil gamit na gamit ang cellphone ko. E ngayon? Kahit 2 days ko hindi i charge ang phone ko, pwedeng pwede pa din ang battery. Nakaka putangina.
Masarap maging single, oo. Pero hindi masaya!
Sinong nagsabing masaya? Putangina ha.
Easy come, easy go.
Mabilis mong makuha, mabilis mawala. Ganon naman talaga kasi diba? Lalo na kapag may gustong gusto ka. Kapag maaga napasa iyo, mabilis ka mawawalan ng amor dito. Bakit nga ba ganon? Nasayo na nga e. Tapos aayawan mo pa. Yun na nga e. Kaya mo aayawan o kaya ka mawawalan nang gana dahil nasa iyo na.
Tingnan nyo yung karamihan sa mga lalake. Di ba mas gusto nila yung hindi easy to get? Yung nililigawan. Yung matagal bago mapasagot, hindi yung kapag sinabihan ng ‘Iloveyou’ ay mag a ‘Iloveyoutoo’ agad.
Kapag ang lalake, mabilis mapasagot yung gusto nilang babae, mabilis mawala yung nararamdaman nilang pagka gusto dito. Hindi katulad kapag hindi pa nila ito nakukuha, mas na ti trigger yung pagka gusto ng lalake sa babae, mas gugustuhin nya ito na eventually, mamahalin at hindi na kayang iwan. E kapag nakuha agad, hindi na masyadong makikilala dahil puro na sweet sweet chuchu, nawala na yung waiting stage. Masisira na lahat. Ganoon din naman kapag nakuha na ng babae yung kanilang mga tipong lalake.
Walang mas bubuti sa pagtrato sa mga bagay bagay sa mabagal na paraan. Wag magmadali, kung sila ang nagmamadali para sa iyo, mali yun, hindi sya dapat sayo ibig sabihin.
Bagalan. Wag biglaan.
Take things slow.
Walang masama sa kaunting paghihintay.
Hi, G.
Kanina lang ulit ako nakapunta sa bahay mo a. Nakalimutan ko na halos kung gaano ka tahimik sa lugar mo. Kung gaanong ang sarap mag isip kapag nandoon ako sa loob. Kung paanong parang sobrang napakaligtas ko kapag kaharap kita. Kung gaanong gumagaan ang aking kalooban kapag nandon ako. Kung paanong ramdam na ramdam ko doon ang iyong presensya.
Ang tahimik doon. Para bang sising sisi ako sa lahat nang kasalanang nagawa ko. Alam ko mag isa ka lang dyan. Ay pwera dyan pala sa mga katabi mo sa altar. Ako maraming kasama dito sa labas. At masaya dito. Ikaw ba dyan?
Masaya ang buhay ko dito sa labas. Ikaw ba dyan sa bahay mo? Masaya din ba dyan? Salamat nga pala sa buhay na ipinagkaloob mo sa akin, kapalit naman ng buhay mo. Salamat ha.
Alam kong hindi ko nagagamit minsan sa mabuting paraan ang pagkakaroon ko nang buhay. Sumasaya ako dahil sa mga bisyong natutunan ko. Masyado akong makasalanan na nahiya naman akong pumasok sa bahay mo. Bilang isa lang akong nilalang na ipinorma kasunod ni adan at ni eba, makasalanan din ako. Ngunit hindi ko naman dinadahilan ang pagiging makasalanan nila kaya ako ganito.
Ang sa akin lang, tao lang ako. Malapit sa temptasyon. At tao lang ang mga nasa paligid ko, mga temptasyon.
Alam kong ang dami kong mali, pagkukulang, kasalanan. Sana sa saglit na dalaw ko at pag kausap sa iyo, mabigyan mo pa ako nang kaunting puwang sa puso mo. Alam kong mas maraming mas nagmamahal sayo, at marahil mas mahal mo.
Pero sana alam mong kahit ganito ako, kahit ni sa dasal hindi ko mabigkas, kahit sa isip ko lang kahat, sana alam mong mahal na mahal kita, nagpapasalamat ako sa lahat nang ginawa mo para sa akin at sa bawat pagkakamaling ginagawa ko ay may kalakip na ako na humuhingi nang tawad.
Alam kong nalihis ako nang daan pero ang puso ko, deretso pa din sa iyo.
Confession
Litong lito na ako sa ako ngayon. Ang dami ko nang gustong gawin. Gusto ko na magbago ng tuluyan pero ayokong mawala yung mga taong nasa buhay ko. Hindi ako masaya sa kanila pero ayoko pa din sila mawala dahil hindi ko alam basta ayoko silang mawala sa buhay ko. Mahal ko sila e. Gusto ko na magbago ng tuluyan pero hindi ko kaya.
Gusto ko na magsisi sa lahat ng kasalanang nagawa ko pero at the same time, gusto ko namang mas gumawa pa ng kasalanan. Wala akong kasing labo diba? Ayoko na sa mga tao. Para bang naiinis ako magkakaibigan dahil pinapakealaman nila ako. At the same time naman na gusto ko ng maraming kaibigan dahil ang lungkot magisa.
Gusto ko yung buhay ko na wala akong iniisip, nagmumura, nagsisinungaling, nananakit, hindi nagmamahal, nanlalait, nagiinom, nagyoyosi, nagaadik. Kasabay nito ay gusto kong mapalapit sa dyos. Gusto kong magbago.
Imposible diba? Gusto ko lahat. At gusto ko ng kasalungat ng lahat ng gusto ko. Ang tanong, ano nga bang daan ang tatahakin ko? Yung daan ng kaligtasan ko o yung papuntang impyerno? Syempre gusto ko yung ikakaligtas ko pero mas masaya at mas ako dun sa kabila. Pwede bang pareho? Pwede bang maging masaya na nasa tama padin akong daan?
Sobrang ligaw na ligaw na ako ng landas na tinatahak. Not to over say this but yes, hindi ko na alam ang dapat kong gawin.
Ano na? Mukhang malapit na magunaw mundo a?
Noon hindi ako naniniwalang may end of the world. Hindi ako naniniwalang may paghuhukom at iba pang chenelar. Hindi ako naniniwalang gugunaw talaga ang mundo. Pero dahil sa mga nangyayari, naniniwala na ako. Na talagang sobrang posibleng gumunaw ang mundo. Seryosong naniniwala na ako.
Ang dami dami nang nangyayaring kababalaghan no? Mga malalakas na tsunami at bagyo, climate change at kung ano ano pa. Mukhang mapapaaga ang pagalis natin sa mundo a. Naisip mo na ba ang gagawin mo?
Nagsisisi ka na ba sa lahat nang ginawa mo? Ititigil mo na ba ang mga bisyo mo? Papatawarin mo na ba lahat nang mga nagkasala sayo? Hihingi ka na ba nang tawad dun sa mga nasaktan mo? Ilalaan mo na ba ngayon ang karamihan nang oras mo sa mga taong mahal mo?
O dahil malapit na ang mundo, gagawin mo na lahat nang gusto mong gawin. You’ll live your life to the fullest nalang? Magmahal nang magmahal. Magpakasaya nang magpakasaya. Tumambling nang tumambling. Lahat nang gusto mong gawin gagawin mo na dahil malapit na matapos mundo e.
Ikaw, ano nga bang gagawin mo?
Date a girl who blogs
Date a girl who blogs. Date a girl who finds solace in sharing her most private letters to the noises of the world. She has a rhythm to the writing, as the sounds — the tap-tap-tapping — are touched with every bit of emotion she can muster. She’s writing, ignoring the 9% battery warning as she tries to add a little more perspective to your world.
Date a girl who blogs. Find her that new restaurant and wait for her, patiently, as she skims through the menu, to cherish the Serifs and italics of the posh, and the Arials and doodles of the diner. Watch her order, and question the waiter, and then the head chef to hear a story you’ve never cared to hear before. You will learn. Watch her envelop her tongue at the morsel awaiting judgement, then chew, her face barely betraying a smile as she takes down notes on a torn paper napkin. She forgot her notebook. Buy her one. And seal it with the URL of your new blog.
Today she’s doing more than just writing. She’s moving the widgets, repositioning the ads and maybe doing a bit of SEO. Help her. Buy her a new domain — buy it for 3 years with a promo code — and then maybe configure a forwarding email address, because you know deep down that self-hosted email servers are a thing of the past.
Share her posts on Facebook. Like them. Create a hashtag for your affection to her and let her come to this knowledge through the Internet, but follow through in real life. Your story deserves to be written down.
Suggest her for #FollowFriday.
Go out on dates. Let her heart open up to you and digest these memories into a single post which will be remembered in the archives of our search engines. Kiss. Change your relationship status. Kiss some more. Add her friends. You now have more mutual friends. Tag your photos together. Add her on Farmville. Harvest her farm. Poke her.
You are no longer forever alone.
Marry a girl who blogs. Propose to her by making a website with animated gifs and MIDI background music; she will show you the secret journal she’s been writing for years for you, and you alone. You will find that it comes with no ads, no links, no page rank. Only her trust rank. You will be overjoyed to read the fondness she has had of you, and realize that this, and this alone is the memory she chose to keep from her readers.
Have kids with a girl who blogs. Let her post photos and status updates about your children. Share them with your friends. You will see that she has saved everything onto a USB drive and printed the most fond ones for a real family album because the grandparents are not on the Internet.
Date a girl who blogs because she will find interestingness in the most uninteresting of things. You deserve to be interesting and that this life you live, though monotonous in its day to day is the perfect testament to why she loves you.
Subscribe to:
Comments (Atom)